polonez dla początkujących

proszę państwa, ustawmy się

nasz wesoły korowód

przetańczy teraz przez ejtisy

najntisy i wróci w tłentisy

nie opuszczając tej sali

idziemy i liczymy

raz dwa trzy, raz dwa trzy

(raz!) urodziłem się w peerelu,

gdzie budowano trzydziestu milionom,

a szesnaście lat w robotniczym hotelu

gniłem z cieknącą z sufitu wodą.

(dwa!) cały kraj był wspólny,

więc ojciec z kumplami bez pytań brali,

przecież wszyscy tak robią, do kurwy -

kto nie bierze, jest podejrzany.

(trzy!) w szkole ciągle o drugiej wojnie, a w erefenie

na widok polskiej biedy

dawali mi niemcy jedzenie,

jakbyśmy to my ją przegrali wtedy.

(raz!) piętnowano nadmierną uciechę,

kazano ziarnko do ziarnka zawsze -

a sąsiedzi wiecznie na krechę,

lecz magnetowid mieli, by popatrzeć.

(dwa!) rozsławiano imię na igrzyskach,

więc starałem się nabierać siły -

było żelazo, nie było boiska,

bo zamiast bramek stawiano kominy.

(trzy!) 'wódko pozwól żyć' nadawano,

a nam pozwalano WZIĄĆ ŁYKA

i już wiedzieliśmy: etanol

sprawia, że ból braku nadziei znika.

(raz!) mówiono 'wszyscy ludzie braćmi'

a w mięsnym bito się o piędź ziemi,

mówiono 'znak pokoju przekażmy',

a nazajutrz szukano jeleni.

(dwa!) ponoć stanowiliśmy potęgę,

a czasy były wciąż trudne!

wtedy się stałem sceptyczny zapewne

i raczej sceptyczny już umrę.

(trzy!)

nie nabiorę się na papieża,

propagandzie nie dowierzam,

nie nabiorę się na flagę,

marsz marsz mnie nie jara wcale,

toteż generał i ekspert,

ksiądz i spiker niech jadą mi faję...

wieeem, to infantylne i śmieszne -

co z tego, skoro się wciąż przydaje?

(raz!) padło państwo z plastra i śliny,

nowe wolną pisało historię,

inwest banki się pojawiły,

a nam nie starczało już na komorne.

(dwa!) namawiano: nie liżmy zza szyby,

nadrabiajmy zaległe sprawy!

i przedsiębiorcy rośli we wpływy,

nasze podwórko rosło w odpady.

(trzy!) uczciwszy tworzono porządek,

lecz największy szacun na dzielni

mieli synowie trzymających sztamę bossów, bossowie:

przemytnik i celnik.

(raz!) najważniejsza gazeta w mieście

przyznała tytuł bizneswoman grudnia -

a nasze matki się starzały wcześnie

w sklepach, suszarniach i kuchniach.

(dwa!) tradycyjnie, chlebem i solą

należało witać tych co przyszli -

lecz rumunowi tak wjebali pod szkołą,

że starzy skreślili go z listy!

(trzy!) świat się zmniejsza - mówił socjolog,

świat się zmienia - trzeba być gotowym,

mnie tymczasem kleić uczono

ostrosłupa model żeberkowy.

(raz!) chcesz mieć sukces - musisz pracować!

podjąłem mężnie próbę w kieracie,

sprzątnęliśmy fabrykę i nas kadrowa

zrobiła w chuj przy wypłacie.

(dwa!) podobno więc tygrys znad wisły,

a czasy znów były nielekkie!

chyba wtedy się stałem sceptyczny -

i raczej sceptyczny już zdechnę.

(trzy!)

nie nabiorę się na papieża,

promocji nie dowierzam,

nie nabiorę się na flagę,

wątpiłem zawsze w reklamę,

toteż polityk i biznesmen,

i dyrektor, mistrz i gwiazda niech jadą mi faję...

wieeem, to brzmi banalnie i śmiesznie -

co z tego, skoro się nadal przydaje?

nieufność -

tutaj to cecha niezbędna do życia.

każe przejrzeć na oczy,

legitymuje się nią tak żebrak, jak cesarz.

więc czy smutną

mam twarz w polsce dzisiaj?

nic nowego, zero zaskoczeń -

mam na niej tylko grymas tysiąclecia!

grymas tysiąclecia!

grymas tysiąclecia!