Dym

Poukładaj sobie świat

Skąd wrażenie, że jest czas

Choćby dawniej nawet był

Wolniej płynął, wszystko z nim

Twoje wiersze, dumne dziś

Czemu wtedy nie przysłałaś ich?

Poukładaj sobie sny

Póki żyją jeszcze w nich

Cienie niezaczętych spraw

Wstyd się przyznać, też je mam

Sny na wietrze, wiersze w nich

Nie są wieczne, nie przestawaj śnić

Prawda jest jak dym, w niebo wzleci nim

Nim zrozumiesz, że sny

Są po to, by je śnić i gonić z całych sił

Nim zamienią się w dym

Poukładaj wiersze tak

Tak jak pragnień dawny blask

Nigdy nie za późno, by

Do nich wracać, jeszcze z nich

Iskrą świecić, niech się tli

Niech nas pieści, żarem co ma przyjść

Prawda jest jak dym, w niebo wzleci nim

Nim zrozumiesz, że sny

Są po to, by je śnić i gonić z całych sił

Nim zamienią się w dym

Prawda jest jak dym, w niebo wzleci nim

Nim zrozumiesz, że sny

Są po to, by je śnić i gonić z całych sił

Nim zamienią się w dym