EXIT

Z oceanu, który składał się tylko z łez

Z labiryntu duszy, żeby w końcu go przejść

Z mroku wyjdę jak cień, jakbym był pewien

Że szczęście gdzieś jest, by wyjść już na prostą

Z pogubionych myśli poukładać swój sens

To nie Twoje winy czasem budują stres

Z mroku wyjdziesz jak cień, jakbyś był pewien

Że przyjdzie ten dzień, by wyjść już na prostą

Znam to od deski do deski, nie z obserwacji zza pleksi

Jak małe dzieci szukamy wyjścia z opresji

Wyjdź im naprzeciw, tylko tak znajdziesz EXIT

Choć ciężko jest Ci od narodzin do śmierci

Ja krótki mam lont, brak nadziei prowadzi do agresji

Gdy wokół mnie mrok, wytężam wzrok, przypominam sobie świt

Mam go w pamięci, znajduję te drzwi

Życie Polskiеj Wersji to być albo nie być jak Szekspir (Szеkspir)

Mimo to orzeł na piersi, uniesione w górę pięści

I całe morze obiekcji, wierz mi, w mroku ukryłem te treści

Czy znalazłeś je, powiedz mi, dzięki, jesteśmy Ci wdzięczni

Wyjście z sytuacji ciężkich zawsze jest w zasięgu ręki

(Jak nieba błękit) Jak nieba błękit nadejdzie koniec i

Chłód konsekwencji, niespełnionych obietnic

Z ludzkiej tragedii przyjdą młodzi i gniewni

W koronach z cierni czekam na te dni (gdy)

Z oceanu, który składał się tylko z łez

Z labiryntu duszy, żeby w końcu go przejść

Z mroku wyjdę jak cień, (jak cień) jakbym był pewien

Że szczęście gdzieś jest, by wyjść już na prostą

Z pogubionych myśli poukładać swój sens

To nie twoje winy czasem budują stres

Z mroku wyjdziesz jak cień, (jak cień) jakbyś był pewien

Że przyjdzie ten dzień, by wyjść już na prostą

Chciałbym być gotów na jutro (jutro)

Nie wiem co przyniesie nowy dzień (nowy dzień)

Idąc drogą bezpowrotną (bezpowrotną)

Która składa się z tych krótkich scen

Trochę radości, szczęścia, smutku

Trochę wstydu, aż zabraknie Ci pulsu

Na końcu pewnie go poznasz

Rozświetli Ci drogę jak Mesjasz

Tyle myśli na Twojej głowie

A ciężko ufać też, wiem, nie powiem

Szanuj innych, jak siebie chciałbyś

Do ludzi z sercem, nie "co się patrzysz"

Znajdziemy wyjście tam, gdzie nie dociera nic

Zgubiony w mroku żyć, dłużej już przecież tak nie może być

Wiara, że w końcu znajdziesz swój spokój

Pomaga przetrwać, jak poczujesz opór

Wdech i wydech jak Yin-Yang

Pech czy szczęście, to bitwa (bitwa)

Odwieczna walka dobra ze złem

Ze swoim losem wciąż igrasz

Nawet jak byłby najgorszym snem

Zawsze gdzieś jest droga wyjścia (zawsze)

Teraz już czas jest wyjść na ludzi (teraz)

Idę, gdzie EXIT znak prowadzi

Na Twoich oczach świt się budzi

Oby ten płomień się nie zagasił (nie zagasił)

Z oceanu, który składał się tylko z łez

Z labiryntu duszy, żeby w końcu go przejść

Z mroku wyjdę jak cień, (jak cień) jakbym był pewien

Że szczęście gdzieś jest, by wyjść już na prostą

Z pogubionych myśli poukładać swój sens

To nie twoje winy czasem budują stres

Z mroku wyjdziesz jak cień, (jak cień) jakbyś był pewien

Że przyjdzie ten dzień, by wyjść już na prostą

(Hej)