Opary

Życie jak fani - wywiera presję, chcę więcej

Spełniam misję, przynoszę refleksję, bierzcie i jedzcie

Nie czuję sławy, raczej depresję, te z bólem koneksje

Mam pasję, grubą pensję, ale w trasie tęsknię

I co chcesz, Ty marny hejcie?

I tak od dawna mam dziurawe serce

Jak nie zabiłeś, to już się nie uda

Hejto-odporny jak Premiera fura

Dla szczura niewarte tytuły króla

Żyję za dwóch, choć bez sobowtóra

Nic po tytułach, bo gra nieludzka

Na szczytach się tułam jak Jurek Kukuczka

Do domu jeszcze długa trasa

Może się nie powtórzy szansa, by być kimś

Jak kilometry lecą lata

Chciałbym inaczej, ale tylko tak potrafię żyć

Showbiznes - marna dziwka, mami mnie swym tanim wdziękiem

Już szepta, co chcę usłyszeć i do kiermany mi wkłada rękę

Chce mą duszę zabrać za bezcen, ja

Wszystko widzę, mam w oczach rentgen

Ej, suko, ja nic nie muszę, zawsze byłem, będę, jestem

Mam już dosyć błysków fleszy i tłumów

Łycha, nosy, byle dalej od żywych trupów

Wyszedłem bosy, czy wierzyłeś we mnie, gdy nie było boomu?

Doszedłem do forsy, niewierni mówią mi guru

Popatrz na me oczy zmęczone jak to miasto

By rano wstać znowu brak mi sił

Tyle na głowie, znowu nie mogę zasnąć

A wszystko i tak zamieni się w pył

Chciałbym uciec tam

Tam gdzie nie muszę nic

Gdzie nie znajdzie mnie nikt, nawet ja sam

Chciałbym uciec tam

Gdzie znowu będę mógł śnić, gdzie tylko one i hotel z milionem gwiazd

Już tylko opary, opary

Niosą mnie opary, opary

Jestem tak blisko celu, a znowu brakuje mi wiary

Już tylko opary, opary

Niosą mnie opary, opary

Jak stary człowiek i morze, płynę na losu meandry

Moja rozkmina od dłuższego czasu - kim zrobił mnie rap?

Jestem dziś wzorem dla wielu dzieciaków i dźwigam ten dar

Nie wiem czy chcę

Nie patrz już na mnie, element rozrywki, chcą być jak ja

Nie celebryta, bez jazdy medialnej

Choć bagaż gwiazdy wrzucili na bark

Nigdy nie ćpałem białego kurestwa

Nigdy też, ziomek, nie byłem jak reszta

Natura, siła, znów lecę na resztkach

U was do pełna to moja rezerwa

Duchowy kompas wskazuje kierunek

Jestem prawdziwy bez jebania psów

Bez fazy na bycie postrachem podwórek

Niosę tam miłość mocą mych słów

Często tak mam - lot na oparach

Mówię o duszy, nie hera w melinie

Ciągle pamiętam, gdzie jest moja stacja

Zero, sześć, jeden przy mojej rodzinie

Znam ciężką pracę za marne grosze

Lata tak chude jakby miały gorset

Chcesz coś powiedzieć, to zamknij mordę

To, gdzie dziś jestem, zawdzięczam sobie

To, co dziś widzisz, to góry wierzchołek

Z bieguna samotności serce skute lodem

Nie wiem sam, czy to kim jestem, to dar, czy kara

Ile sam wytrzymam jeszcze, znów lecę na oparach

Popatrz na me oczy, zmęczone jak to miasto

By rano wstać znowu brak mi sił

Tyle na głowie, znowu nie mogę zasnąć

A wszystko i tak zamieni się w pył

Chciałbym uciec tam

Tam gdzie nie muszę nic

Gdzie nie znajdzie mnie nikt, nawet ja sam

Chciałbym uciec tam

Gdzie znowu będę mógł śnić, gdzie tylko one i hotel z milionem gwiazd

Już tylko opary, opary

Niosą mnie opary, opary

Jestem tak blisko celu, a znowu brakuje mi wiary

Już tylko opary, opary

Niosą mnie opary, opary

Jak stary człowiek i morze, płynę na losu meandry