Nic nie może wiecznie trwać

Znajomy adres, te same schody

I nagłych przestrachów drzwi

A może to wszystko się iśni

Zwyczajne kwiaty na parapecie

Po kątach też zwykły kurz

A jeśli to przepadło już

Lęk, głuchy lęk na dnie skryty gdzieś

Wtedy dziwisz się, że tak kocham nieprzytomnie

Jakby zaraz świat miał się skończyć

Kiedy pytasz mnie: czemu rzucam się jak w ogień

Wprost w ramiona twe, myślę sobie

Nic nie może przecież wiecznie trwać

Co zesłał los trzeba będzie stracić

Nic nie może przecież wiecznie trwać

Za miłość też przyjdzie kiedyś nam zapłacić

I tylko cisza, i nasze ręce i myśl koląca jak cierń

A jeśli tak naprawdę jest

Wtedy dziwisz się, że tak kocham nieprzytomnie

Jak by zaraz świat miał się skończyć

Kiedy pytasz mnie: czemu rzucam się jak w ogień

Wprost w ramiona twe, myślę sobie

Nic nie może przecież wiecznie trwać

Co zesłał los trzeba będzie stracić

Nic nie może przecież wiecznie trwać

Za miłość też przyjdzie nam zapłacić

Nic nie może przecież wiecznie trwać

Co zesłał los trzeba będzie stracić

Nic nie może przecież wiecznie trwać

Za miłość też przyjdzie kiedyś nam zapłacić

Nic nie może przecież wiecznie trwać

Co zesłał los trzeba będzie stracić

Nic nie może przecież wiecznie trwać

Co zesłał los trzeba będzie stracić

Nic nie może przecierz wiecznie trwać

Co zesłał los trzeba będzie stracić

Nic nie może przecież wiecznie trwać

Co zesłał los trzeba będzie stracić

Nic nie może przecież wiecznie trwać