Verum í sambandi

Þétt mér við hlið, situr Heiða en við

Höfum ei meira að segja

Við höfum þann sið, að við sitjum í bið

Yfir sorgum er best að þegja

Það var ekki neitt eitt, sem að öllu fékk breytt

Ekkert sem hægt er að telja

Þykir mér það víst leitt, en allt sem ég get veitt

Er víst til að han a kvelja

Og nú fall'af trjánum blöð

og þau föla mynda tröð

Sem ég feta svo burt frá þér

Það er aftur komið haust,

þó ennþá blási vindar laust

og þú ert ekki lengur hér

Þú veist hvað ég vil - ef þú vilt finna yl

Vertu þá ekki að hringja

Því ég á ekkert til, og ég ekkert nú skil

Við skulum ei sporin mín þyngja

Ó Heiða var mér flóð og fjara

Við fegurst vorum meðal para

En hún var lygin, sönn og köld og hlý

Já hún var mér allt, og engin orð eru nógu

Þó er eitt sem er vel, og það aldrei ég fel

Og enginn því frá mér stelur

Ég á frjálst hugarþel og þar minningu el

Og ákveðin stúlka þar dvelur

Og nú fall'af trjánum blöð

og þau föla mynda tröð

Sem ég feta svo burt frá þér

Það er aftur komið haust

þó ennþá blási vindar laust

og enn geng ég burt frá þér

Og þó þú sért ei lengur mín

og engin ábyrgð sé víst þín

þá er ég að tapa mér