Fahriye Abla

Eviniz kutu gibi küçücük bir evdi

Sarmaşıklarla balkonu örtük bir evdi

Güneşin batmasına yakın saatlerde

Yıkanırdı gölgesi kuytu bir derede

Yaz, kış yeşil bir saksı ıtır pencerede

Bahçende akasyalar açardı baharla

Ne şirin komşumuzdun sen, Fahriye Abla

Ne güzel komşumuzdun sen, Fahriye Abla

Önce upuzun, sonra kesik saçın vardı

Tenin buğdaysı, boyun bir başak kadardı

İçini gıcıklardı bütün erkeklerin

Altın bileziklerle dolu bileklerin

Açılırdı rüzgârda kısa eteklerin

Açık saçık şarkılar söylerdin en fazla

Ne çapkın komşumuzdun sen, Fahriye Abla

Ne güzel komşumuzdun sen, Fahriye Abla