

A la boda, boda, mi flor castellana
Con traje de novio vendré una mañana
A la boda, boda, pues soy molinero
Y voy a decirte lo bien que te quiero
Mi novia manchega de miel y de trigo
Yo quiero casarme, casarme contigo
Mi cariño al tuyo también se acomoda
Que voy a cantarte ya: ¡a la boda, boda!
En un rincón castellano, con sol de verano
Te hablé una mañana
Y desde aquel punto y hora
La luz de la aurora yo vi en tu mirada
Qué bonita eres mi rosa de abril
Dime si me quieres igual que yo a ti
Ay, lerín, en mi sien
Tu querer de rondón se ha metío
Ay, larán, con qué afán
A tu amor, corazón, me he rendío
Qué dulce veneno me dio tu mirar
Que me fui tras de ti porque a mí lo moreno
A mí lo moreno me gusta a rabiar
En el cariño tú sabes
No existen las llaves ni existen razones
Y aunque eches siete cerrojos
Se meten tus ojos por los corazones
Tienes un aroma de nardo y azahar
Sígueme, paloma, a mi palomar
Ay, lerín, en mi sien
Tu querer de rondón se ha metío
Ay, larán, con qué afán
A tu amor, corazón, me he rendío
Qué dulce veneno me dio tu mirar
Que me fui tras de ti porque a mí lo moreno
A mí lo moreno me gusta a rabiar
Ay, lerín, ¡ay, qué bien te quiero yo!
Ay, lerín, ¡ay, qué bien te quiero yo!
Lähde: LRCLIB
Ei vielä samankaltaisia kappaleita
Ei kuuntelijatietoja
Ei palvelintietoja
Ei viimeaikaisia toistoja