Wczorajszy tlen

Wdycham wczorajszy tlen

Wymienię się za wszystko

Byle wyjść stąd

Idzie za tobą cień bezoki

Milczy, trochę trzyma się na dystans

Bez przerwy nie ma ciebie tu

Dłonie zaciskasz mi na szyi

Aż braknie tchu

Zmieniłem stronę

Wymykam się od deszczu

Ciągle chronię własną twarz

Zmieszałem w sobie

Odwieczne przeciwieństwa

Które mi nadają smak

Gdy wypala się dzień

Zostawia popiół o posmaku gorzkich wspomnień

Podpowiada mi, że

Iść mogę jeszcze

Tylko prosi trochę wolniej

Zapisuje twój szept

Co nocą męczy jak uparty terrorysta

Wypadałoby rzec, że

Chwile w ciszy to poszukiwana przystań

Woal uniósł świt

Choć czerń przyrosła

W oku się skrzy

Nienazwaną myśl

Wypluła wiosna

Pasuje mi

Woal uniósł świt

Choć czerń przyrosła

W oku się skrzy

Nienazwaną myśl

Wypluła wiosna

Pasuje mi

Zawrzało po dach

Odbicia od dna

Wypadło się nie witać

Wzruszyłam się ja

Splątana po dach

Po ciemku nie rozwikłam

Zawrzało po dach

Odbicia od dna

Wypadło się nie witać

Wzruszyłam się ja

Splątana po dach

Po ciemku nie rozwikłam