Patologia

Droga długa, a wódka czysta

Mysli kłębia się niezdrowe

Na łapówkę cztery trzysta

I bolesna drzazga w głowie

Czy to życie jest już w piachu

Szpital szczerzy kły złowrogo

Ktoś ten smutny zamek strachów

Nazwał ciąży patologią

Zazgrzytały drzwi frontowe

Niczym wrota do ołtarza

Zgodnie twierdzą trzy salowe

Pokój w końcu korytarza

Czarne biurko, podły fotel

Uśmiech, kasa, wstęp skończony

Pani mi wyciąga z kosza

Cudze dziecko mojej żony

W Twoich żyłach czuję zdrady rtęć

Nagła zapaść

Serca mego śmierć

Krew przelałaś, zabiłaś

W szósty grzech się zabawiłaś

Został we mnie tylko ciemny gniew

Patrząc w czerwień na paznokciach

Jeszcze nie do końca wierzę

Gdy ta kurwa w białym kitlu

Daje mi to na papierze

Mówi, przykro mi pój panie

Ale śmierć się tutaj zdarza

Zgodnie czyszczą trzy salowe

Krwawe piekło korytarza