Bezkrólewie

W piątek 13-tego bez mrugnięcia okiem wyszłaś z domu

Wiedziałem - nie zaufam już nikomu

Spojrzałem tylko w smutne oczy psa i ciszę domu

Wiedziałem - nie zaufam już nikomu

Bezsens, bezkres, bezmiar, bezład

Jak ten świat wyglądał będzie bez nas?

Jak poskładać to wszystko na nowo?

Jak zostawić to wszystko za sobą?

Jacek Żakowski by chyba nie ogarnął tego

Jan Kułakowski by chyba nie ogarnął tego

Sam Kołakowski by chyba nie ogarnął tego

Nie ogarniam także ja, co w tym złego, że

Siedzę tutaj sam pogrążony w INTER REGNUM

Czekam tutaj sam bo coś wisi w powietrzu

Na ciele dreszcze, w sercu bezkrólewie

Idę po nowe i lepsze, przed siebie

Powiedz mi - ile potrwa bezkrólewie

Pomóż mi - dzisiaj jestem w potrzebie

Na zbyt wiele pytań odpowiadam nie wiem

Nie wiem, nie wiem, nie wiem!

Powiedz mi - ile potrwa bezkrólewie

Pomóż mi - dzisiaj jestem w potrzebie

Na zbyt wiele pytań odpowiadam nie wiem

Nie wiem, nie wiem, nie wiem!

Nie, nie wiem, nie wiem

Nie wiem, nie, nie wiem

Wciąż nie wiem, nie wiem

Wciąż nie wiem

Coś się kończy, coś zaczyna się - trzymam się

Czas mija i jakoś nie zabija mnie

Nie jest źle, łapię się, na tym że

Musiałem chyba potknąć się, aby w końcu ocknąć się

Teraz ostrożnie stawiam każdy krok

Badam każdy trop, to był ważny rok

Płynę dalej przez życia wody wezbrane

Stawiam przed sobą kolejne wyzwanie

Chcę się odrodzić jak Feniks

Chcę jeszcze bardziej docenić

Ilość przestrzeni, blasków i cieni tego świata

Co czasem obezwładnia jak Lewiatan

Daje ostro popalić nam, często

Jest nie fair, to jego przekleństwo

Ale znajdziemy tu swoje miejsce i wiesz co?

I nadejdzie królestwo!

Powiedz mi - ile potrwa bezkrólewie

Pomóż mi - dzisiaj jestem w potrzebie

Na zbyt wiele pytań odpowiadam: nie wiem

Nie wiem, nie wiem, nie wiem!

Powiedz mi - ile potrwa bezkrólewie

Pomóż mi - dzisiaj jestem w potrzebie

Na zbyt wiele pytań odpowiadam: nie wiem

Nie wiem, nie wiem, nie wiem!

Nie wiem, nie wiem

Wciąż nie wiem, nie wiem

Nie wiem, nie wiem

Wciąż nie wiem