Poncjusz Piłat

Niech ucichną wszystkie dzwony

I niech przestana krakać wrony

Niech głodnemu psu kość rzucą

Żeby zamilkł najedzony

Niech nie słyszę nawet szmeru

Spłoszonego nocą szczura

Chcę milczenia per procura

Skoro mam krzyżować Króla

Ty Jeszua jesteś sam

Zginiesz jak w płomieniach ćma

Sięgasz po coś, czego chcieć

To jak skazać się na śmierć

Niech ucichną telefony

Staną dworce i ulice

Miasto wstrzyma oddech, przecież

W celi śmierci mrze Zbawiciel

Żaden cud się tu nie zdarzy

Cieśla zbije skrzynie z desek

A ja wezmę od grabarzy

Garść śmierdzącej ziemi w kieszeń

Ty Jeszua jesteś sam

Zginiesz jak w płomieniach ćma

Sięgasz po coś, czego chcieć

To jak skazać się na śmierć

Będę hojny - pójdziesz precz

Twoje pismo, a mój miecz

Wyrwij z niego słowa dwa

Że królestwo Twoje trwa

Ty Jeszua jesteś sam

Zginiesz jak w płomieniach ćma

Sięgasz po coś, czego chcieć

To jak skazać się na śmierć

Będę hojny - pójdziesz precz

Twoje pismo, a mój miecz

Wyrwij z niego słowa dwa

Że królestwo Twoje trwa