Arktyka

Jesteś piękniejsza, niż w najśmielszych moich snach

Dotąd znałem cię tylko ze zdjęć

Błękit i granat podkreślają jasną twarz

Dziś przybywam, aby oddać ci cześć

Lecz cudna pani północy, dziś ci odmawiam daniny

Tobie, przepięknej i groźnej składam swoje oświadczyny

Biały jak welon cumulus słońce ozdobi swą nitką

Ja zakochany do bólu, pragnę ciebie arktyko

O Tobie pieśni śpiewa cały morski świat

Marząc o tym, by cię zdobyć i mieć

Ja pragnę tylko być zechciała dla mnie grać

Piękną pannę zakochaną na śmierć!

Więc cudna pani północy, dziś ci odmawiam daniny

Tobie, przepięknej i groźnej składam swoje oświadczyny

Biały jak welon cumulus słońce ozdobi swą nitką

Ja zakochany do bólu, pragnę ciebie arktyko

Krawat odświętny związał ślubną żagli biel

W butonierkę kluzy różę wpiął świt

Udaj arktyko, że wyznaczasz dla mnie cel

Że mnie kochasz jak nie kochał mnie nikt

Więc cudna pani północy, dziś ci odmawiam daniny

Tobie, przepięknej i groźnej składam swoje oświadczyny

Biały jak welon cumulus słońce ozdobi swą nitką

Ja zakochany do bólu, pragnę ciebie arktyko

Tobie - nie trzeba pustych słów

Tobie - zawdzięczam treść mych snów

Tobie - zaiskrzył śniegu blask

Tobie - poświęcam czas

Pani arktyko, ty nie umiesz jednak grać

Już nad czołem twym gęstnieje zły sztorm

Romans jak nasz nie może przecież długo trwać

Więc cię żegnam i żegluję na Horn!

Lecz jednak pani północy, choć ci odmawiam daniny

Tobie, przepięknej i groźnej składam swoje oświadczyny

Biały jak welon cumulus słońce ozdobi swą nitką

Ja zakochany do bólu, pragnę ciebie arktyko

Zrywam zaręczyny

Zrywam zaręczyny

Zrywam zaręczyny

Zrywam zaręczyny