Bez słów (Chodzą ulicami ludzie)

Chodzą ulicami ludzie

Maj przechodzą, lipiec, grudzień

Zagubieni wsród ulic bram

Przemarznięte grzeją dłonie

Dokądś pędzą, za czymś gonią

I budują wciaż domki z kart

A tam w mech odziany kamień

Tam zaduma w wiatru graniu

Tam powietrze ma inny smak

Porzuć kroków rytm na bruku

Spróbuj - znajdziesz jeśli szukać

Zechcesz - nowy świat, własny świat

Płyną ludzie miastem szarzy

Pozbawieni złudzeń, marzeń

Omijają wciaż główny nurt

Kryją się w swych norach krecich

I śnić nawet o karecie

Co lśni złotem nie potrafią już

A tam w mech odziany kamień

Tam zaduma w wiatru graniu

Tam powietrze ma inny smak

Porzuć kroków rytm na bruku

Spróbuj - znajdziesz jeśli szukać

Zechcesz - nowy świat, własny świat

Żyją ludzie, asfalt depczą

Nikt nie krzyknie - każdy szepce

Drzwi zamknięte, zaklepany krąg

Tylko czasem kropla z oczu

Po policzku w dół się stoczy

I to dziwne drżenie rąk

Bo tam w mech odziany kamień

Tam zaduma w wiatru graniu

Tam powietrze ma inny smak