Neghab

ای بازیگر گریه نکن

ما همه مون مثل همیم

صبحا که از خواب پا میشیم

نقاب به صورت می زنیم

یکی معلم میشه و

یکی میشه خونه به دوش

یکی ترانه ساز میشه

یکی میشه غزل فروش

کهنه نقاب زندگی

تا شب رو صورت های ماست

گریه های پشت نقاب

مثل همیشه بی صداست

هر کسی هستی یه دفعه

قد بکش از پشت نقاب

از رو نوشته حرف نزن

رها شو از پیله ی خواب

نقش یک دریچه رو

رو میله ی قفس بکش

برای یک بار که شده

جای خودت نفس بکش

کاشکی میشد تو زندگی

ما خودمون باشیم و بس

تنها برای یک نگاه

حتی برای یک نفس

تا کی به جای خود ما

نقاب ما حرف بزنه

تا کی سکوت و رج زدن

نقش نمایش منه

هر کسی هستی یه دفعه

قد بکش از پشت نقاب

از رو نوشته حرف نزن

رها شو از پیله ی خواب

نقش یک دریچه رو

رو میله ی قفس بکش

برای یک بار که شده

جای خودت نفس بکش

می خوام همین ترانه رو

رو صحنه فریاد بزنم

نقابمو پاره کنم

جای خودم داد بزنم