Do Calais

Ref.: Do Calais, wino i moulé,

Tam dziewczyny i ciągły bal.

Teraz sztorm, no i wiatry złe -

Zatańczymy pośród groźnych fal.

Dzisiaj znów potargane żagle -

Bosman wściekły, bo trzeba szyć.

Kot Ci spadnie na plecy nagle,

Jakże długo tak można żyć?

1. A w Calais słodki zapach drzew

I tawerna mała gdzieś w porcie starym.

Tutaj ciągnie od zęzy wiew, a Ty

Brasuj reje i ciągaj fały!

Znów podwachta i nie ma spania,

Morze ryczy i wicher dmie.

Ciemność, chłód - i tak aż do rana,

Głupcem ten, kto nie boi się!

2. Lecz w Calais zabawimy się,

Chyba każdy puści tę forsę małą -

Bo kto wie, może skończysz źle

I nie wrócisz już z tego rejsu cało!

Dziś walczymy ze wściekłym morzem,

Wciąż na fali, a nie na dnie!

Nad głowami jak morski orzeł

Statek nasz dumnie żagle pnie!

3. Do Calais, gdzie leniwe dnie

I gorące noce nas czekają!

Hands on deck - no i praca wre,

Chociaż fale na łeb się zwalają!

Już niedługo Angielski Kanał,

Co w Calais zowie się La Manche,

Zmieni rejs w najzwyklejszy banał.

Żagle precz, teraz vive la France!

4. Gdy w Calais wreszcie znajdziesz się,

Spotkasz tą, która niegdyś Cię kochała,

Lecz gdy z nią jakiś Paul czy Pierre -

Inne dziewki nie poskąpią ciała!

Co za mąż byłby z marynarza,

Lepszy chłop, co ma dom i sklep!

Jednak o tym bez przerwy marzy

Morski, twardy, zawiany łeb!