Við Gróttu

Í rauðbláu húmi sólin sest niður

Yfir sjónum er miðnæturfriður

Þar er vitinn sem vakir allar nætur

Varlega aldan snerti okkar fætur

Sporin í sandinum hverfa eins og árin

Eins hefur gróið yfir gömlu sárin

Og jörðin hún snýst um sólina, alveg eins og ég

Og jörðin hún snýst um sólina, alveg eins og ég

Dimmblá skýin skreyta sjónarhringinn

Þú skoðar sem barnið þarabynginn

Og hlátur þinn fyllir mig fögnuði þess

Sem finnur að lífið hefur falið honum sess

Við hlið hennar allt þar til lífinu lýkur

Að lifa með henni það er að vera ríkur

Og jörðin hún snýst um sólina, alveg eins og ég

Og jörðin hún snýst um sólina, alveg eins og ég

Jörðin hún snýst um sólina, alveg eins og ég

Svo loka ég augunum örlittla stund

Augnablikið á sinn hljóðláta fund

Og hjartað hvíslar ástin er göldrótt

Og hafið verður eitt augnablik hljótt

Ást okkar er orðinn stór og sterk

Ég elska þig mitt fallega furðuverk

Og jörðin hún snýst um sólina, alveg eins og ég

Og jörðin hún snýst um sólina, alveg eins og ég

Og jörðin hún snýst um sólina, alveg eins og ég

Jörðin hún snýst um sólina, alveg eins og ég