Uyut Beni

Açlığa gömdün bu canı niye

Toprağına güzellik tohumlarını eken benim

Kardeşlerim düşman oldu yine

Her birine renklerini yüreklerini veren benim

Yokluğunda düştün affetime

Varlığına sancılanan bu öfkene ilaç benim

Ellerim açtım beni duy diye

Çekinmeden söyle canım darılmam sözüne

Uyut beni, uyut beni

Karanlığım uyanmadan uyut beni

Unut beni, unut beni

Bu varlığım yok olmadan unut beni

Çürüt beni, çürüt beni

Şu açlığım suç olmadan çürüt beni

Uyut beni, uyut beni

Karanlığım uyanmadan uyut beni

Yenildim yarattığın zalime

O zalimin bahçesine merhameti eken benim

İnandım yalancının sözüne

Gafillerin yollarını eşikte bekleyen benim

Karanlığı verdin o cahile

Güneşleri uyandırıp geceyi saran benim

Ellerim açtım beni duy diye

Çekinmeden söyle canım darılmam sözüne

Uyut beni, uyut beni

Karanlığım uyanmadan uyut beni

Unut beni, unut beni

Bu varlığım yok olmadan unut beni

Çürüt beni, çürüt beni

Şu açlığım suç olmadan çürüt beni

Uyut beni, uyut beni

Karanlığım uyanmadan uyut beni