Jak Rzecz

Poprzez palce moich rąk widzę że

Wszystko się wymyka i traci sens

Poprzez palce moich rąk płyną dni

Nie wiem nawet ile już w słodkim winie

Topię łzy gaszę wolno słoność ich

A możę to mój błąd, że żyję

Wśród pustych ścian

Oto co mi daje świat

Tak żyć nie zechciałby nikt

Bo nie mam nic czego Ty nie możesz mieć

Nie mam nic bo nie pragnę więcej

Niż mi dawać chcesz

Nie mam nic więcej dlatego rzucasz mnie

Ciskasz mnie w kąt jak starą rzecz

Gdy przestaję cieszyć Cię

A możę to Twój błąd

Odchodzisz zimno mi tak

Oto co mi dałeś Ty

Tak żyć nie zechciałby nikt

Bo nie mam nic czego Ty nie możesz mieć

Nie mam nic bo nie pragnę więcej

Niż mi dawać chcesz

Nie mam nic więcej dlatego rzucasz mnie

Ciskasz mnie w kąt jak starą rzecz

Gdy przestaję cieszyć Cię

Bo nie mam nic czego Ty nie możesz mieć

Nie mam nic bo nie pragnę więcej

Niż mi dawać chcesz

Nie mam nic więcej dlatego rzucasz mnie

Ciskasz mnie w kąt jak starą rzecz

Bo nie mam nic czego Ty nie możesz mieć

Nie mam nic bo nie pragnę więcej

Niż mi dawać chcesz

Nie mam nic więcej dlatego rzucasz mnie