Ne Bilirsin

[Verse 1: Kolera]

Dik bir yokuş hayat, başında Azrailiyle bekleyen

Azrail melekten korkma! O bir emri yerine getiren

Terbiyelen haddini hatırla, kıyametten önce bir

Kıyamet kopsa Allah'ım şükür sana, kavuş bana

Her gün korkuyu tanıdığım ilk günüm

Her dün sana yaklaştığım bir bölüm

Her hüzün sorularıma bir çözüm

Sana yürüdüm, Hak sürüm sürüm

Kalbim saklı kalmış bir cürüm

Ey benim başımı alıp duvarlara vuran gönüllüm

Sen her böyle yaptığında bin parçaya bölündüm

Düşünmez mi kimse, kim kendini küçük düşürdü?

Küçüğüm çünkü kalbim büyüdükçe beden küçüldü

Estir yelleri, hüznün bitsin dertleri

Sen dağıtmazsan gitmez acının küçük fertleri

Cümle cümle anlatmakla bitmez sabir halleri

Sanma tabiat ana, bunlar Rabbin kızgın selleri

Her gördüğünü hayra yorma, şükret yaz ayında donma

Buruk açlık düştü karna, bomboş iş üstünde durma

Vurana kadar kaçar turna, harcanmamalı zaman boyna

Kara hain girer koyna, söylediğine uyma

[Nakarat: Kolera]

Bunu masal mı sandın?

Etkilemez ölüm beni inan hiç

Beni inan hiç, omzundaki yükleri sal Dünya

Yan gönül, yan

Kalpten düştü yaşama sevincim inan

Sevincim inan, kalpten düştü kıyım yakın artık

Bunu oyun mu sandın?

Hileni ancak kendine yedirirsin sen

Yedirirsin, yedirirsin ye de bitir git artık

Pes ettim mi sandın?

Taarruzumun yönünü sen ne bilirsin?

Sen ne bilirsin, sen neyi bildin ki, yönümü bileceksin?

[Verse 2: Sagopa]

Sahte tüfeği kafama dayamış korkmamı bekliyosun

Düşüncemin geldiği yere git! Kendine yer kap!

Burası benim ilim yerim, kendimle ilgili sorunum varsa

Bırak doktorum olan "Ben" uğraşayım

Şeytan yoluna girişleri annem keserdi, giremezdim

Babam için cennet gerekli, ben hep bunu bildim

İçimdeki ateşle oynamaktan yanıyor içim

Ve bir gün memleketten 750 km ileri gittim

Yarın için bir defans taktiği bulmalıyım

Çok kişiyi öldürdüm, cesetlerinde parmak izim yoktu

Soğukluk içimi ürpertti, damar kanım dondu

Bu yeniden başlamasından korktuğum kaçıncı sondu?

Canım yandığında birkaç hafta bağırdım!

Fırçayı elime aldığımda ilkin anılarımı boyarım

Gelecek adına hiçbir hayali resme dökemez parmaklarım

İçimde iyiliklerimin dedikodusunu yapan şeytanlarım

Zaman akıp gittikçe gözlerim daha çok doluyor

Vakit gider gelmez, işte bu canımı çok sıkıyor

Hata ve yanlışlarım çırılçıplak, o kadar utanç verici ki!

Benim böyle olmamam gerekirdi

[Nakarat: Kolera]

Bunu masal mı sandın?

Etkilemez ölüm beni inan hiç

Beni inan hiç, omzundaki yükleri sal Dünya

Yan gönül, yan

Kalpten düştü yaşama sevincim inan

Sevincim inan, kalpten düştü kıyım yakın artık

Bunu oyun mu sandın?

Hileni ancak kendine yedirirsin sen

Yedirirsin, yedirirsin ye de bitir git artık

Pes ettim mi sandın?

Taarruzumun yönünü sen ne bilirsin?

Sen ne bilirsin, sen neyi bildin ki, yönümü bileceksin?

[Outro: Kolera]

Sen ne bilirsin, ne bilirsin, ne bilirsin sen?

Sen ne bilirsin, ne bilirsin, ne bilirsin, sen neyi bildin ki?

Sen ne bilirsin, ne bilirsin sen, ne bilirsin sen?

Sen ne bilirsin, ne bilirsin, ne bilirsin sen?

S-A-G-O-P-A

K-O-L-E-R-A

Haha