Pusula

Kalemime sığınarak, yürüyorum yalınayak

Bir elimi sen tut, diğerini bana bırak

Akabilir kanım, kopabilir damarım

Kol kanat kırılsa da, kalp gözüm açık olacak

Kara listede yazar adım, siyah ozanım

Kırk akıl için kuyuya bi' taş atalım

Bedenim git diyo, ruhum serseri

Bağlamaz kimseyi, bu da benim sanatım

Yalan üzerine kurulu bi' karbeyaz hayal

Ateş olur kapılanın üzerine yağar

Dede Korkut'a masal okuma

Köre göz, dilsize söz ol iyi gelir korkuna

Yağmuru bekleyen çamura hazır

Şüphesiz hakikat arayan acıyı bulur

Soru sormayı bilen cevap alır

Yolu gitmeyi bilen gözü kapalı sonuna varır

Buldum pusulada yolumu

Her doğru yol pusu dolu

Sorsan sarı çiçeğe

Der "Dert etme yolun sonunu"

Buldum pusulada yolumu

Her doğru yol pusu dolu

Sorsan sarı çiçeğe

Der "Dert etme yolun sonunu"

Aklıma takılan bir fikir

Dışa vursam sana göre bir küfür

Yoldan çıkaramadılar hedefi

Aklımı çelemedi Çelebi, her yol mübah

Atlasa sığamadı gezegen

Yetmedi zaman, bitmedi serüven

İcat edilemedi daha aşka güven

Leyla olsan kaç yazar taksimetren?

Teoride baba figür

Her gece zımbalamak üzere üzerine yürür

Az olan paraya gözü dalan fahişe

Bir anda masum cici kıza bürünür

Kara görünür toprağa basan adam atılır

Cesedinden yeni bi' savaş doğar

Kimi sevişir, kimi konuşur

Aslolan, farkındalık avcısı kazanır

Buldum pusulada yolumu

Her doğru yol pusu dolu

Sorsan sarı çiçeğe

Der "Dert etme yolun sonunu"

Buldum pusulada yolumu

Her doğru yol pusu dolu

Sorsan sarı çiçeğe

Der "Dert etme yolun sonunu"

Buldum pusulada yolumu

Her doğru yol pusu dolu

Sorsan sarı çiçeğe

Der "Dert etme yolun sonunu"

Buldum pusulada yolumu

Her doğru yol pusu dolu

Sorsan sarı çiçeğe

Der "Dert etme yolun sonunu"