Tak bardzo wierzę w nas

Nawet jeśli źle nam wróżą

My za życie toast wznieśmy winem z róży

Przybyło nam po kilka lat

Niby ten sam a jakże inny wokół świat

Nie łatwiej żyć, nie łatwiej nam

Dobrnąć z fasonem razem do piotrowych bram

Ale wierzę, tak bardzo wierzę w nas

W Ciebie i w siebie i w ten zwariowany czas

Ale wierzę, choć ludzi jakaś część

Miałaby znów o końcu świata pleść

I o tym jak tę karę niebios znieść

Nawet jeśli źle nam wróżą

My za życie toast wznieśmy winem z róży

Mówią że wiatr, że wicher dmie

I że z tym wiatrem bieda z nędzą do nas mknie

I co że wiatr, że struny drżą

Skoro to oczu Twoich blask rozjaśnia dom

Bo ja wierzę, tak bardzo wierzę w nas

W Ciebie i w siebie i w ten zwariowany czas

Wierzę, choć jakaś ludzi część

Miałaby znów o końcu świata pleść

I o tym jak tę karę nieba znieść

Nawet jeśli źle nam wróżą

My za życie toast wznieśmy winem z róży

Księżyca sierp na niebie tkwi

Na niebie słońce a po nocach znowu dni

Więc będzie tak jak miało być

Ot najzwyczajniej dokąd Bóg zezwoli żyć

Bo ja wierzę, tak bardzo wierzę w nas

W Ciebie i w siebie i w ten zwariowany czas

Bo ja wierzę, choć jakaś ludzi część

Miałaby znów o końcu świata pleść

I o tym jak tę karę nieba znieść

Toast wznieśmy za nas!