AUTYSTYCZNY

Jedziemy w górę mapy, morze jest na północy

A z nami leci ziemia jak wystrzelona z procy

Wiem, że do mnie mówisz, wiem i wszystko słyszę

Nie mogę odpowiedzieć, przy drodze drzewa liczę

Hej, hej na pierwszy rzut oka

Hej, hej nie widać, że kocham

Hej, hej na pierwszy rzut oka

Nie, widać, że cię kocham

Hej, hej na pierwszy rzut oka

Hej, hej nie widać, że kocham

Hej, hej na pierwszy rzut oka

Nie, widać, że cię kocham

Śledzę jak kabli linie zbliżają się do siebie

A potem oddalają na zachmurzonym niebie

Zaparowane szyby, palcami po nim piszę

A ty coś do mnie mówisz, wiem i wszystko słyszę

Hej, hej na pierwszy rzut oka

Hej, hej nie widać, że kocham

Hej, hej na pierwszy rzut oka

Nie widać, że cię kocham

W krainie nigdzie-nigdzie zaplątany sam w sobie

Trochę egoistycznie siedzę i nic nie robię

Ciało jest obecne, grzeczne i na kanapie

Duch wolny się wyrywa i hula razem z wiatrem

Krzyczysz, że chowam się przed tobą i jestem skryty

Lub chcąc być blisko ze mną solidarnie milczysz

Kochając i się złoszcząc znosisz to cierpliwie

Ja też cię bardzo kocham, tylko trochę autystycznie

Wiem o tym wszystkim, ty chyba też wiesz

I choć nie płaczę przy tobie, coś między nami jest

Uśmiecham się do siebie trochę tajemniczy

Znów pytasz o czym myślę, odpowiadam, że o niczym

Ej, ej na pierwszy rzut oka

Ej, ej nie widać, że kocham

Ej, ej na pierwszy rzut oka

Nie widać, że cię kocham