Panna na wydaniu

Ja ci wiosnę prawdziwą napiszę - potarganą, bosą i po deszczu.

Ze skakanką, z niesfornym kosmykiem.

Bezmyślnego trzpiota nie na miejscu.

Białą suknię rozpostarła wiatrami po krajach.

Odurzyła młode serca w lubczykach i majach.

Mamy wiosnę - zanuciła w tiul udrapowana i

świergocąc przetańczyła - panna na wydaniu.

Ja ci wiosnę prawdziwą napiszę - roześmianą, z dwoma dołeczkami.

Roztańczoną pętelkę z guzikiem w butonierce żółtej z lakierkami.

Białą suknię rozpostarła wiatrami po krajach.

Odurzyła młode serca w lubczykach i majach.

Mamy wiosnę - zanuciła w tiul udrapowana i

świergocąc przetańczyła - panna na wydaniu.