โต๊ะริม

แค่ผ่านมา เพียงสบตา

เหมือนว่าใจ ลอยหลุดไป

เธอฆ่าคนด้วยสายตา

เพียงแค่เธอนั้นมองมา

ไม่ปลอดภัย

แม้อยู่ไกล สักเท่าไร

เหมือนว่าโดน ดึงดูดไป

หากใครเข้าไปใกล้นาน

ก็ยากที่จะต้านทาน

อดใจไม่ไหว

แค่อยากจะรู้จัก

ก็เธอดันน่ารัก ซะสาแก่ใจ

เธอมาทำให้ละลาย โดนสาปให้ตายแล้วตายอีก

อย่าได้คิดที่จะหลีก ต้องโดนสะกดให้ยิ้ม

ยังคงมองภาพที่เธอ นั่งอยู่โต๊ะริม ใจฉันปริ่ม

เธอเชือดฉันได้นิ่ม ๆ ด้วยรอยยิ้มเธอ

ยังไม่ทัน ได้ตั้งตัว

แน่ก็มา ฉันไม่กลัว

ฆ่ากันแล้วก็เอาให้ตาย

ฉันน่ะยอมให้เธอมาทำลาย

หัวใจของฉัน

ยิ่งลองได้ทบทวน

แต่ใจก็ยังหวน ย้อนคืนที่เดิม

เธอมาทำให้ละลาย โดนสาปให้ตายแล้วตายอีก

อย่าได้คิดที่จะหลีก ต้องโดนสะกดให้ยิ้ม

ยังคงมองภาพที่เธอ นั่งอยู่โต๊ะริม ใจฉันปริ่ม

เธอเชือดฉันได้นิ่ม ๆ ด้วยรอยยิ้มเธอ

ไม่ใช่แค่ฝัน ที่ฉันต้องตื่น

และฉันก็ฝืนหัวใจตัวเองไม่ไหว

เธออยู่ตรงนั้น

อยากเพียงแค่ชิดใกล้

ห้ามใจ เท่าไรไม่ได้สักที

เธอมาทำให้ละลาย โดนสาปให้ตายแล้วตายอีก

อย่าได้คิดที่จะหลีก ต้องโดนสะกดให้ยิ้ม

ยังคงมองภาพที่เธอ นั่งอยู่โต๊ะริม ใจฉันปริ่ม

เธอเชือดฉันได้นิ่ม ๆ ด้วยรอยยิ้มเธอ