Milion razy

Nie znasz mnie, mówisz "Stasiak siemano" za każdym

razem pytając dokładnie o to samo, ten sam Tony Soprano,

ta sama betonu szarość, nic się nie pozmieniało jest wieczór

pytałeś rano, a Ty z kolei masz do mnie pretensje

pytając wciąż jaki sens jest w codziennej ucieczce od tego

co miejskie jebać czas i miejsce, bo to ja jestem królem w

swym królestwie, codziennie mnóstwo konfliktów zawsze

wynikających z tego, że Ty nie słuchałaś mnie uważnie z

lękiem patrzysz jak robię coś na własną rękę, lecz ja chcę

więcej, bo nie potrafię być więźniem, muszę mieć przestrzeń,

czas dla siebie i dla rapu, czas dla chłopaków i dla garstki

przyjaciół te kilka tracków w kwestii z mojego życia,

2cztery7, Flexxip, więcej nie pytaj.

Mówiłem Ci już milion razy, więc po co pytasz, idź odwiedź

swój szpital, muszą coś Ci przepisać, bo nawijasz ciągle

jakbyś miał alzheimera to jedno pytanie, czy zawsze będziesz

robił to co teraz, gdzie spędzisz tą przyszłą dekadę, czy

pozostaniesz raperem, nie pytaj sens jest żaden.

Jesteś nawet skrupulatny w tej kwestii, ale wiesz nie jest

nieprzydatny ten prestiż, ostatni będzie pierwszy, wciąż to

robię, zapytaj mnie za dziesięć lat to Ci odpowiem, do

kobiet mówiłem więcej razy niż sześć dziewiątych,

żebyś mówiła nie "Mes", ale "Cześć Piotrek".

Kiedy już my spotkamy się bliżej, ja nie chcę słyszeć, że

jesteś ze mną, bo mam Flexxip t-shirt, możesz

podwkurwiać mnie jak chcesz jednak, kiedy znowu powiesz

to ja powiem "Żegnaj".

Milion razy już mówiłem "Przecież ciągle pleciesz", a ja nie

chcę brać więcej w tej sztafecie, pytam raz kolejny mam ten

problem Ci naświetlić, pytasz ciągle o to samo w kółko

jakby Tetley, czasem mam już mętlik, kiedy pastwisz się jak

hiena, ej dziewczyno każdy wie jak milion razy mówisz, że

niedługo go przelecisz, jak to zrobisz będzie pierwszy jakim

pozna Twój kajecik, a pytając o to rzucasz mu w twarz nisko

"Mam na imię Emil, Blefem jest nazwisko", a czy każdy raper

pisze swoje teksty, tak ja na pewno żebyś wiedział co to

Flex Styl, co do reszty tego nie przebije nawet Bentely, ile

minut jeszcze za nim grać na scenie będę, już nie mówię

tylko wcześniej zdejmij z mojej szyi pętlę, nie jest błędem

to, że spytać Ci się zdarzy, więdnę, kiedy pytasz o to samo

milion razy.

Mówiłem raz, drugi, mówiłem milion razy, jestem siłą

spokoju, moje życie to mój azyl, może Tobie do twarzy z

milionem melanży, ja nie robię jak wszyscy, na imię nie

mam "Każdy", w oczy patrz mi, mówię po raz milion pierwszy,

chcę mieć wszystko przemyślane jak moje wersy, Ty to

pieprzysz, bo Twoje życie to chaos, ja patrzę w przyszłość, Ty

wciąż lat masz mało, halo, słuchasz mnie mała to o Tobie, o

nas, dwa ostatnie lata to moja wielka szkoła, jak Big i Hołwa,

ja szukam swojej dłoni, ona dla mnie po trupach, ja dla niej

pójdę po nich, ja mówię Ty wolisz być gdzieś daleko, tu gdzie

szary beton dał nam siebie poniekąd, gdzie laski wciąż na

mnie lecą, lecz ja wiem, że to nie to wierzę w mój etos i

szczęście z dojrzałą kobietą, yo.