Ressam

Kağıdı kopart, yarana bas, bu yaradır özüne sadık olan

Hiç birşeyim yok bir paket sigara bir de dağınık odam

Sesin kurtarır mı seni günah kaplı sabıkadan

Hayat sigara gibi yanarken ömrüm saman kağıdı kadar

Bekledikçe can yakar bu adına zaman denebilir

Sevemeyen bi adam nasıl bi' kadına zarar verebiliyosun

Bi' boşlukta ordum fakat adına karar veremedim

Hayallerim basit fakat sapına kadar gene benim

Ders, sıkıntı, stres hepsi nargilemde dumandı

Sonra fazla bunaldım, tetikte mide bulantım

Küçüktük biz hayatın hep oynadığı bir kumardık

Yine de gülerdik ve hepimiz sanki Kemal Sunal'dık

Bu suskunluk eseri şarkılar bu duman sesiyle

Hep birleşirken anlaşamam hiç bir cumartesiyle

Uyanmak zor olmuyor aslında su darbesiyle

Peki bu sesin yankılarına hangi duvar vesile

Başlamışken ölümler bu takvimlere karışmaya

Tek bir cümle duyuyordum bu sancı geçer alış dayan

Ben de çocukken başladım hayatla küsüp barışmaya

Yani ben de sizler gibiyim zeki ama çalışmayan

Birleşince ölüm doğuyor nefretim kederlerimle

Her nedense aynı benim cennetim cehennemimle

Acı ve pişmanlık genelde cinnetin bedellerinde

Alın bütün şarkılarımı dinletin bedenlerinde

Sonbahar ve ayın dokuzu bir tarafta kitap kokusu

Cümleleri bozuk ve çok uzun, istiyordum o gelip okusun

Hep aklımda o tenin dokusu, terk edilmiş otelin konusu

Geçmişim bu sende o musun, al öyleyse kucak dolusu küfür

Benim şafaklarıma düşmeyen bir ses gibisin

Bilemem elli beş senelik radyolardan eski misin

Şans denen inatçı ressam çizmiyordu resmimizi

Benim işim ölümle be aşk sen sadece esprisin