Syneta (Live)

Milli jo'la og ny'a'rs um no'tt við komum

i' ni'stingskulda, slyddu og e'l.

Syneta he't skipið sem skreið við landið

með skaddað sty'ri og laskaða ve'l.

Við austurströndina sto'ðum a' dekki

störðum i' sortans ko'lgusky'.

Drunur brimsins ba'rust um loftið

og bæn mi'n drukknaði o'ttanum i'.

Innst i' firðinum sa'um við ljo'sin ly'sa

ljo'sin sem komu þorpinu fra'.

Um si'ðir þau hurfu i' hri'ðina dökku

um hjörtu okkar flæddi li'fsins þra'.

Þessa no'tt skipið a' skru'ðnum steytti

skelfing og o'tti to'ku öll völd.

I' ba'tana komumst við kaldir og þreyttir

i' kolsvarta myrkri beið aldan köld.

Þa' no'tt við do'um Drottinn minn go'ður

drukknuðum bjarglausir einn og einn.

Himinn og haf sy'ndist saman renna

okkar si'ðasta tak var brimsorfinn steinn.

I' þangi við fundumst og fimm ennþa' vantar

i' fjörunni aldan skilaði oss.

I' hu's a' börum við bornir vorum

með bla'a vör eftir öldunnar koss.

Ef þu' siglir um sumar vinur

og se'rð við Skru'ðinn brimsorfin sker.

Viltu biðja þeim fyrir er fo'rust

þeim fimm sem aldrei skiluðu se'r.