Ufność

[Refren x2: Kris]

Poznaj moje wnętrze, byś wiedział, że nie skręcę

I pójdę z tobą w bój, zginąć lub zostanę jeńcem

W ręce nieprzyjaciół więcej nikt by nie zapłacił

Nie masz zaufania to tak jakbyś wszystko stracił

[Zwrotka 1: Kris]

Mam dom, mam bliskich, mam jakiś hajs i talent

I znajomych co przybywa stale

Z problemami tu przychodzą dalej

Mają wad mają zalet tyle samo

Nawet mówią do mnie brat ale

Nie wiem czy podołam, czasem sam pomocy wołam

Dając zaufanie sam nie ufam

Daję rady a sam innych rad nie słucham

Daję siłę ducha a mój duch coraz słabszy

Dobry Bóg daje klapsy gdy schodzę na psy

I na trzy się podnoszę

Znów daję i nie proszę cię o rewanż

Nigdy nie lekceważ czyjegoś oddania

Kochaj czynem a nie w zdaniach

Daj się poznać a ja będę cię osłaniał skacząc w ogień

Raz się przejadę, nie zaufam więcej tobie

To tekst do naszych ziomów i też do naszych kobiet

Musicie mi pomóc, bym nie wierzył tylko sobie i Panu

Chcę wierzyć w siebie, w was i w ten naród, salut!

[Refren x2: Kris]

Poznaj moje wnętrze, byś wiedział, że nie skręcę

I pójdę z tobą w bój, zginąć lub zostanę jeńcem

W ręce nieprzyjaciół więcej nikt by nie zapłacił

Nie masz zaufania to tak jakbyś wszystko stracił

[Zwrotka 2: Liber]

Nie chcemy być samotną wyspą

Przy brzegu tłum bliskich i z szeregu wystąp

Ci co są przy nas, czy na dnie, czy na wyżynach

Co pamiętają jak zaczynał się ten wymarsz

I ten sam dom [?] do ludzi, bez iluzji

Z nimi kopię tę piłkę choć po kontuzji

Dla pasji, bez hierarchii, bez lepszych nacji

To przykład inspiracji

Zastrzyk i uczuć w dniu dzisiejszym są jak ostrze

Wytnę chaszcze i popatrzę ostrzej

Chcę zaufać, nim wzrok ogarnie zaćma

Nie chcę zgubić sensu i zaspać raz

Tylko jeden raz ja i obiektyw

Dzisiaj to tylko dzisiaj, jutro projekty pochłonie płomień

I w tronie siądzie kolejny byt bez głębi beznadziejny

Tych chwiejnych kilka chwil

To winda na zerowym piętrze

Wierzę, że wyżej jest więcej

Wnętrze jest ciężej pojąć

I gnoją się ludzie za nic, zanim zostaną wysłuchani

[Refren x2: Kris]

Poznaj moje wnętrze, byś wiedział, że nie skręcę

I pójdę z tobą w bój, zginąć lub zostanę jeńcem

W ręce nieprzyjaciół więcej nikt by nie zapłacił

Nie masz zaufania to tak jakbyś wszystko stracił

[Zwrotka 3: Doniu]

To zwykle pancerz osłania naszą skórę

Nasza skóra nasze ciało duszę pozostawia z bólem

Gdy całym sobą struty padam na kolana

Raz dobrze, raz dramat, to wszystko według Pana

Nie znam miejsca i godziny, stałem sam

W przeciągu chwili zrozumiałem, że tych bliskich mam niewielu (Niestety)

Wszystko ważne nim ostanie się popiołem

Dam od siebie, nie zabiorę puki dłonie w pełni sprawne

Kocham życie za wyzwanie, za podjętą rękawicę

Za piasek w oczach, prawdę na płycie

Za czystą miłość, za nagrodę, za karę

Za wspólne granie, za wszystko czego chciałem

Choć niepewnie jak w ciemnym pokoju

Sunę dłonią po meblach, tak po miesiącach bojów

Wysiadam z fury, patrzę w niebo i dziękuje za ludzi wokół, że się nami opiekujesz

I choć pod granitową, kilku winylowej nie posłucha już

Nie traćmy ducha jeśli proste cele mamy

Ja nie oddałem się za parę drobnych monet

Dumny pełen wiary, jak stałem tak i stoję

[Refren x2: Kris]

Poznaj moje wnętrze, byś wiedział, że nie skręcę

I pójdę z tobą w bój, zginąć lub zostanę jeńcem

W ręce nieprzyjaciół więcej nikt by nie zapłacił

Nie masz zaufania to tak jakbyś wszystko stracił