Dziadek

Posadził kiedyś dziadek malutką pesteczkę

Oj, dbał o nią, dbał, by mu pękła po chwili

Tak, by później rosła jak na drożdżach, z pudełeczkiem

Szedł przez środek miasta, ludzie się dziwili

Co tak pięknie pachnie, skąd ten piękny zapach

Czemu jest swobodnie i nie chcą mnie złapać

To mi odpowiada w tych zjebanych czasach

Alzheimer nie Hammer, ona mi pomaga

O tak, lecę jak ptak, uśmiech, nic mnie nie znuży

Wychodzę z cienia, jak słońce po burzy

Podchodzą, patrzą, piękne maleństwo

Dla niektórych ludzi te maleństwo to przekleństwo

Bo społeczeństwo nie rozumie tego

Więc na wycieczkę dziadek se pojechał wraz z kolegą

By spróbować tego złego, co tam jest tak bardzo dobre

Gdzie mówią, że natura leczy naturalny problem

Tło, pomaluję te tło na zielono

Umysł otwarty i pod osłoną to

Bo daje siłę w życiu jakiej sam nie miałem

To sensi esencja, człowieka jam wytrwałem

Tło, pomaluję te tło na zielono

Umysł otwarty i pod osłoną to

Bo daje siłę w życiu jakiej sam nie miałem

To sensi esencja, człowieka jam wytrwałem

Tło pomaluję, gdy wszystko dojdzie do skutku

Na stare lata w holenderskim pięknym mym ogródku

Tu ma kompanija i ja swobodnie se płynę

Na stare lata skruszę sobie bata i zawinę

Cały świat w jedną nierozłączną chwilę

Odpala sobie blanta, teraz dziadek kupił bilet

I jest tam, gdzie promienie unoszą ludzi do góry

Po to, by sam mógł w jedną z chwil rozgonić czarne chmury

I iść naprzód i iść naprzód jak człowiek

Jak wolny człowiek wybrać drogę sobie i nią iść gdzie amsterdamski liść

Gdzie przecina swoje nerwy jak u nas winogron kiść

Więc posadził kiedyś dziadek pesteczkę prosto do ziemi

By wyjechał tam na stare lata, by się zakorzenić

Chilloutował przy tym się, rok za rokiem plony ścinał

Plon otoczył cały dom, tam zamieszkał, taki finał

Tło, pomaluję te tło na zielono

Umysł otwarty i pod osłoną to

Bo daje siłę w życiu jakiej sam nie miałem

To sensi esencja, człowieka jam wytrwałem

Tło, pomaluję te tło na zielono

Umysł otwarty i pod osłoną to

Bo daje siłę w życiu jakiej sam nie miałem

To sensi esencja, człowieka jam wytrwałem