Şehrin Işıkları

Yıkılır bu gömü, çıkamaz sabaha

Ecelim mi bu aşk, beni mahvediyor

Gideceksen eğer, aramam kabahat

Ama vazgeçişin beni kahrediyor

Beni kahrediyor, beni kahrediyor

Kafam yine bozuk, yine keder

Demem asla, nasıl biter

Düşerim kör sebebime, dönerim gecenin aşıklarına

Gece yutar şehrin ışıklarını, haykırır olan aşıklarına

İçip sızar yalancılar, tutulmayan sözler açar derin yaralar

Kentin huzuru yok, azabı var

Geçmişi peşine takar, huyu bu

Zaman mekan büker, isim suret hafızandan toz olup uçuşur

Beni aldığın yere dön, geri bırak, sil baştan yine yarat

Dеli gibi sevdim, seninle yaşananları asla unutamam

Bеni gördüğün sevdiğin yere bırak, her şeyi sil baştan yine yarat

Hep yeniden doğdum seninle yaşananları asla unutamam

Sanki girdabın ta kendisiyim, sanki uçurum kenarı sakin bir deli

Ne manası var hayatın?

Anladıkça uzaklaştım insanlardan, iç huzurum elden gitti gideli

Çal aynı şarkı, dönsün ayrı gayrı olmaz

Aynı şeyi sevdik ayrı ayrı yoldan

Mutsuzluğum baki, materyalle sabit

Sahip oldukların sana ait değil, ondan

Plan yok, anı yaşarım amansız

Gitmek için geç kalmak olan haksız

Gören der "Var canına kastı"

Kahpelerin hatrı yok, kahveleri kalsın

Kendimi ararken başkasını buldum

Şimdikinde kalp yok, eskisinde akıl mantık

Güven iki kişi arasında, söz, bunu önceden bilseydim eğer asla konuşmazdım

Yıkılır bu gömü, çıkamaz sabaha

Ecelim mi bu aşk, beni mahvediyor

Gideceksen eğer, aramam kabahat

Ama vazgeçişin beni kahrediyor

Yıkılır bu gömü, çıkamaz sabaha

Ecelim mi bu aşk, beni mahvediyor

Gideceksen eğer, aramam kabahat

Ama vazgeçişin beni kahrediyor

Beni kahrediyor, beni kahrediyor