Nie jestem ciałem

Mierzymy kilometry w minutach, godziny w tysiącach

Miarą człowieka nie jest dusza, lecz jego stan konta

Nikt już nie słucha, każdy się przegląda

Lecz śmierć jest od złej diety, nie głodowa

Wszyscy chcą się wyróżniać i chcą się podobać, lecz są tacy sami jak ta deszczu kropla na grobach

Odpowiedzialność jest Boga, lecz zwykle to w nim widzisz wroga

Internet był odskocznią od życia w biegu, dziś życie jest odskocznią od internetu

Wszystko na przekór, w żelaznym wieku, pomimo techniku postępu

Edukacja to lipa, to indoktrynacja fałszywa

Nie uczą dzieciaków jak być szczęśliwym, uczą ich spierdalać na gigant

Oto matematyka co się z wit nam wymyka

Bogów nie ma na Spotify, ani na YouTubie, ani na Tidal

Świadomość duszy nas różni od dzika czy byka, którego spożywasz

Ja siebie słucham wśród kłótni i hipokryzji

Ożywiam ducha ciało nie jest wszystkim

Mimo wszystko niе jestem tym ciałem, niе jestem ciałem tylko je ubrałem

I wracam do domu przez me życie całe, życie całe, jest tylko detalem

Jestem atomem, elementem chaosu

A moim domem jest cząsteczka kosmosu

One złączone w odpowiedni sposób to komponent czegoś, czego nie pojmie rozum

Ubrałem je tylko na krótki moment, opakowane w ładunek emocji

Przebrani w aury o różnym kolorze, pofarbowane od fałszywych doktryn

Przez to dotknij mnie tak, żeby zapisać, parę dokonań z życia w talizman

Poustawiali się z przekonaniami jak w rządku, im dalej od miasta bliżej mam kościół

Z dala od bodźców i jeszcze dalej od ślepo rzucanych poglądów

Wszystko, co noszę to wziąłem od przodków

Od słów do czynów i od czynów do snów

Wszyscy zostawimy po sobie w końcu historię dokonań, ciała w posągu

Moja historia to śpiew, może w tej melodii komuś przyniesie odpowiedź

Ścinane korony drzew, poprzebierany za korony człowiek

Ja trzymam się natury i z natury bliskich

Sam znajdę pułap, nie mów mi już więcej gdzie iść

Słucham siebie w środku tej hipokryzji

Ożywiam ducha, ciało nie jest wszystkim

Mimo wszystko nie jestem tym ciałem, nie jestem ciałem, tylko je ubrałem

I wracam do domu przez me życie całe, życie całe, jest tylko detalem

Jestem atomem, elementem chaosu

A moim domem jest cząsteczka kosmosu

One złączone w odpowiedni sposób to komponent czegoś, czego nie pojmie rozum