Sepya

Ne demiş şair?

Bahçemizin halinden, baharımı kıyasla

Kardan anlamlar yaparken, üşüyor ellerim

Bırak açılsın içimin en

Derin yerinden hislerim

O kadar dolmuşum ki, ağlamak bile zorla

Gülememekse acının en yalın hali, bana fazla

Açılmış penceremden

Kafamı uzatsam görür müyüm?

O küçük ellerinle

Yüzüme dokunsan ölür müyüm?

Seni de beklediğin o yerde gördüm, üzülme

Yanına gelmek isteğiyle, elim kolum kördüğüm

Hayalle gerçek arası, ilaçlarla avunmak

Adın şakaklarımdan içeri sokuldukça yorulmak

Eylül’ün başından sonuna doğru uyursam

Sеnin huzurun içime dolardı, biraz sarılırsam

Anlamıyorum, içimde saklamıyorum özledim

Bakınca еritiyor o, güneşe doymuş gözleri

Yanımda hayallerimi sardığım battaniyem

Ve gönlün infilak edişleri, tükendi nefesim

Git ona, git gerçek sevdiğinle kucaklaş

Düşüyorum dudaklarından, hayatımdan uzaklaş

Bilirsin bu aralar çok derdim oldu, boğuldum

Senin de yüzünü astım üzgünüm

Benimle yoruldun

Benim hayatta istediğim, hiçbir şey olmadı

Bir seni çok istedim

Senin de için benle dolmadı

Koskoca İstanbul’da, beni mi buldun be kadın?

Allah’ın belası bir adamım

Yanımda kimse kalmadı

Ulan işte şimdi yenildik yenildik

Sonsuza kadar atıldık lan

Ihraç edildik lan! Yenildik lan adalet mi lan

Bu başka adam mı kalmadı he!

Adalet mi lan bu adalet mi lan bu

Bırakma, beni bir an bile hiç bırakma

Bencil isteğimden ötürü, affet asla bırakma

Sana bir söz verip, bugün kendimden geçiyorum

Dünya beni yutmadıkça, seni asla bırakmam

Sonbahardayız, bakışlarımda sepya

Tüm hislerimde sarı bi fon

Ve kanayan ağaçlar var

Geliyor üstüme tarihin en zehir sözü

Aslında cam kadar şeffaftır aşk, görürsünüz

Bir resim değil, bir mevsim olmak istedim

Adım soğuk olsun

Sen içimden geçerken ısınırım

Bir günlük değil, bir ömür olmak istedim

Kanım kurusun

Ruhumun tek sahibi sensin yemin

Ağladığımı kimselere söyleme anne!

Utanırım bilirsin, karanlıkta yok olurum

Gecenin rehavetini, hep sırtımda taşıyorum

Ve bir de senin derin yokluğun

Yalnızlık olgusu

Acıma duygularını, götür benden uzaklara

Sessizlikle yoğuruluyorum, sen gidince yarına

İçimde umutlar boğarken

Gözün gözüme değmesin

Kırılsın protein bağı ve kapansın gözlerim

İhtiraslarım minimal

Gözlerimi kısıp da baktığımda

Gördüğüm tüm sıfatlar mı kompliman?

Yalanla dönen çarkların birinde yazıyor aşk

Gözyaşıyla duruladım bu kalbi, temizdir inan

Ben sadece iyi bi insan olmak

Istedim sadece iyi bir insan

Ama her zaman ve her yerde

Var sadece iyi bir insan