Sprzysiężeni

Sprzysiężeni budząc się świtem

Przykrywają palcami oczy

By zatrzymać chociaż przez chwilę

Nić, wysnutą z osnowy nocy

Nić, co nieba barwą się mieniąc

Direttissimę w ścianie kreśli

Potem dnia zakładają brzemię

I ruszają w drogę ku szczęściu

Mija dzień, koło się toczy

Marzeniami kładą się cienie

I odradza się każdej nocy

I odradza się każdej nocy

Sprzysiężenie górskiego kamienia

Sprzysiężeni - przyjazne dłonie

Plotą w węzeł nad ogniem watry

I wpatrzeni w gasnący płomień

Nucą pieśni pachnące wiatrem

Nie rozplotą ni burze, ni waśnie

Tego, co złączone przez ognień

Słońce wokół - wciąż jaśniej i jaśniej

Zakwitł kamień dziś górskim głogiem

Mija dzień, koło się toczy

Marzeniami kładą się cienie

I odradza się każdej nocy

I odradza się każdej nocy

Sprzysiężenie górskiego kamienia

A gdy wiatrem sprzysiężonym w oczy zawieje

Bliski uśmiech w cień nocy odejdzie

Bukowina opuszcza ramiona

Bukowina łeb pochyla siwy

Czas odpływa, z czasem smutek kona

Lecz wspomnienia pozostają żywe

Mija dzień, koło się toczy

Marzeniami kładą się cienie

I odradza się każdej nocy

I odradza się każdej nocy

Sprzysiężenie górskiego kamienia

Mija dzień, koło się toczy

Marzeniami kładą się cienie

I odradza się każdej nocy

I odradza się każdej nocy

Sprzysiężenie górskiego kamienia