OD ZERA

Ona i on, znowu przeciwko sobie

Zdrowi na ciele, ale ich dusze w żałobie

Jutro znowu zaczną budować od zera

Światło w tunelu, nadzieja ostatnia umiera

Schowane płacze w kącie ze szklistym wzrokiem, ono

Wierzy że gdyby było lepsze, to by go już nie krzywdzono

Nadzieje jeszcze iskrzy, trzymana w małych dłoniach

Nienawiść chce ją zniszczyć, nie pozwólcie jej pokonać

Czas jeszcze raz uleczy serca ranę

Domy z ruin znowu odbudowane

Jutro znowu zaczną budować od zera

Nadzieja ostatnia umiera

W czterech ścianach dzieciństwa wódka, krzyk i stęchlizna

Murami dzieli nas krzywda, wina i pamięć, jak blizna

Zburz te ściany, teraz nie da się ich naprawić

Trzeba zbudować od zera i nienawiść zabić

Widziałem w moim domu piekło na ziemi

Miałem nadzieję, wiedziałem że to się zmieni

Światło w tunelu, nadzieja ostatnia umiera

Dziś jeszcze raz zaczniemy budować od zera

Światło w tunelu, nadzieja ostatnia umiera

Dziś jeszcze raz zaczniemy budować od zera

Światło w tunelu, nadzieja ostatnia umiera

Dziś jeszcze raz zaczniemy budować od zera