Komu więcej, komu mniej

Rodzimy się.

W tej samej chwili gdzieś jedna z gwiazd

Zakwita nagle w niebie jak pąk.

Podobno dzieje się tak:

Rodzimy się i choć dowodów

Na to wciąż brak, gdzieś ponoć

W jednej z miliona ksiąg

Już zapisane jest tam,

Komu trochę więcej,

Komu trochę mniej

Szczęsnych trafów ześle los...

Komu w pieśni serce,

Komu w ciszy złej życie

Gorzką spłynie łzą...

Rodzimy się,

By płynąć krótko w bezkresie dni,

Pytając ciągle: "Jak to z tym jest?

Czy z prądem to, czy pod prąd?"

Tak aż po kres, aż za plecami

Ostatnie drzwi ktoś zamknie,

Wreszcie powiek bieg,

By przerwać pytań tych krąg

Komu trochę więcej,

Komu trochę mniej

Szczęsnych trafów ześle los...

Komu w pieśni serce,

Komu w ciszy złej życie

Gorzką spłynie łzą...

Komu czyste ręce,

Komu zgięty grzbiet,

Komu miód, a komu garb,

Kto ma trochę więcej,

Kto ma trochę mniej

W tali tej znaczonych kart.