จำเก่ง (Slipped Your Mind)

ถ้าให้ฉันแข่งกับเธอ เพื่อลืมเรื่องราวของเรา

ฉันคงแพ้ พ่ายแพ้ ให้เธอทุกคราว

จะผ่านไปอีกนาน เนิ่นนานเท่าไร

ฉันก็จำได้อยู่ดี เพราะฉันจำเก่งอย่างนี้

จำเก่งจนไม่เคยลืมเธอ

เธอมีคำถาม

ว่าทำไมฉันต้องจำได้ดี

เลิกไปเป็นปี

แต่เรื่องเธอฉันไม่ลืมซักที

ถึงเธอลืมก็ไม่เป็นไร

ฉันมันคงคิดถึงเกินไป

อยากลืมแค่ไหนมันไม่ลืม

จำแผลที่เป่า ตรงที่เข่า

จำวันที่ส่งเธอไปอุดฟันซี่เก่า

ฉันยังจำบ้านเธอ หมาขี้เห่า

มันจ้องหน้าฉันเหมือนฉันติดหนี้เก่า

กระต่ายไปแล้ว ผิดที่เต่า

ที่ยังเดินเชื่องช้าเหมือนฉันที่จับที่เจ่า

ฉันจำเรื่องเธอเก่ง ดังที่กล่าว

เพราะเธอจากไปแล้วแต่ฉันยังอยู่ที่เก่า

ถ้าให้ฉันแข่งกับเธอ เพื่อลืมเรื่องราวของเรา

ฉันคงแพ้ พ่ายแพ้ ให้เธอทุกคราว

จะผ่านไปอีกนาน เนิ่นนานเท่าไร

ฉันก็จำได้อยู่ดี เพราะฉันจำเก่งอย่างนี้

จำเก่งจนไม่เคยลืมเธอ

Monday Tuesday

เรื่องราวของเราฉันยังจำไม่เคยลืม

Wednesday Thursday (จำเก่งจนไม่เคยลืมเธอ)

บทเพลงของเราฉันยังฟังอยู่อย่างเดิม

Friday Saturday

แม้รักของเราไม่มีวันจะ Return

Sunday Everyday (จำเก่งจนไม่เคยลืมเธอ)

จำวันแรกเจอในกันยา

ปิ๊งในทันตา เธอฉายแสงกว่ากลุ่มเพื่อนในบรรดา

เธอชอบอนันดา ชอบไปลันตา

ชอบดูหนังดราม่าเรื่องโฮเทลรวันดา

เธอฟังรีฮันนา ตอน High กัญชา

เธอบอกว่าพ่อเธอหล่ออย่างกับมิตรชัยบัญชา

จำถ้อยจำนรรจา เงาในจันทรา

มันจำในหัวใจไม่ได้จำในปัญญา

พรรณาได้ Step By Step

จำปากกาที่เธอเหน็บ ไปจนถึงกลิ่นของเหล้ารัม

ปลอบตัวเองถามว่าเจ็บไหม เจ็บ

แต่ถามว่าเก็บไหม เก็บ ยังจำเสมอว่าใจของเจ้าดำ

จำภาพวันที่ใจเธอระเห็จ

เหมือนเป็นแผลตกสะเก็ด ฝังลึกอยู่ในใจเจ้ากรรม

จำเก่งได้ทุกรอยตะเข็บ

ถ้าแข่งกันลืมฉันคงเสร็จ เพราะรักของเรามันไม่เท่ากัน

ถ้าให้ฉันแข่งกับเธอ เพื่อลืมเรื่องราวของเรา

ฉันคงแพ้ พ่ายแพ้ ให้เธอทุกคราว

จะผ่านไปอีกนาน เนิ่นนานเท่าไร

ฉันก็จำได้อยู่ดี เพราะฉันจำเก่งอย่างนี้

ถ้าให้ฉันแข่งกับเธอ เพื่อลืมเรื่องราวของเรา

ฉันคงแพ้ พ่ายแพ้ ให้เธอทุกคราว

จะผ่านไปอีกนาน เนิ่นนานเท่าไหร่

ฉันก็จำได้อยู่ดี เพราะฉันจำเก่งอย่างนี้

จำเก่งจนไม่เคยลืมเธอ

Monday Tuesday

เรื่องราวของเราฉันยังจำไม่เคยลืม

Wednesday Thursday

บทเพลงของเราฉันยังฟังอยู่อย่างเดิม

Friday Saturday

แม้รักของเราไม่มีวันจะ Return

Sunday Everyday

จำเก่งจนไม่เคยลืมเธอ