Ręce

Jak posąg w marmurze zaklęty wystajesz na klatkach

I topisz w procentach talenty w tak wielu przypadkach

Dlatego stanę, poczekam na trzeźwości omen

Nie sypnę znów garścią złotych monet

Znowu przeprosisz bijąc się w pierś i w dłoniach schowasz twarz

Tych rąk trzęsących nie poznajesz bo to nie są ręce

I w szklanym dnie, nie widzisz twarzy niegdyś tak dziecięcej

Wrastasz już stopami w lód

Zaklinasz się: "Już nigdy w życiu błędu nie popełnię"

Bo mówił Ci ojciec Twój, mówiła Ci matka

I topisz w procentach talenty znów w wielu przypadkach

Pamiętam modliłeś się by odzyskać spokój

By spojrzeć raz jeszcze na siebie z boku

Opowiadałeś taki realny sen, mniemam od paru lat

Tych rąk trzęsących nie poznajesz bo to nie są ręce

I w szklanym dnie, nie widzisz twarzy niegdyś tak dziecięcej

Wrastasz już stopami w lód

Zaklinasz się: "Już nigdy w życiu błędu nie popełnię"

Tych rąk trzęsących nie poznajesz bo to nie są ręce

I w szklanym dnie, nie widzisz twarzy niegdyś tak dziecięcej

Wrastasz już stopami w lód

Zaklinasz się: "Już nigdy w życiu błędu nie popełnię"