Rysunkowa postać

Dorysował mi ktoś nowy nos

Inną twarz i parę cudzych rąk

Potem bezlitośnie gumką starł

To co było moim własnym "ja"

Wziął za kołnierz i przyszpilił mnie

Do brystolu z malowanym tłem

Od tej pory nigdy nie wiem sam

Naprawdę nie wiem

Co robić, co robić mam

Czy to już tak zawsze ma pozostać?

Czuję się jak rysunkowa postać

Kim był ten gość, co na pomysł wpadł

By mi na złość dookoła zafundować

Z papieru, z papieru świat

Każą mi bajkową drogą iść

Z papierowym smokiem wciąż się bić

W domach na papierze mieszkać, spać

Kartonowy księżyc z nieba kraść

O losie, o losie!

Po nie swoim ciągle biorę nosie

Z tej krainy papierowych serc

Choć się staram

Nie mogę, nie mogę zbiec

Czy to już tak zawsze ma pozostać?

Czuję się jak rysunkowa postać

Kim był ten gość, co na pomysł wpadł

By mi na złość dookoła zafundować

Z papieru, z papieru świat

O-o-o z papieru świat

Z pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-papieru świat

Czy to tak ma pozostać?

Wciąż rysunkowa postać

Wciąż rysunkowa postać