PRAWDZIWY RAP

Wchodzę do LV, tylko żeby kupić prezent

Sprzedawca mnie podjudza, żebym wziął też coś dla siebie

Mówi, że ceny dla mnie śmieszne, no bo mnie zna

I próbuje mi wjebać nerkę za 8k

Parę lat temu kupiłbym, w obawie przed oceną

Bo byłoby mi głupio, że wychodzę na biednego

Ale wiecie dopiero, kiedy czułem się bogaty?

Kiedy zrozumiałem, że to nic nie znaczy

Najcenniejsza waluta tu, to każda minuta

Wie o tym Young Thug i wiedział o tym Tupac

Idę z córką na kosza, patrzy jak robię dwutakt

I patrzy czy ją kocham, nie w jakich gramy butach

Kiedy pomyślę o nas, zawsze się mega wzruszam

Już nie będę rapował, kiedy ty będziesz duża

Ale platyny chowam dla Ciebie i twoich dzieci

Tak bym je zlicytował, albo wyrzucił do śmieci

Nie myślę o nagrodach, tylko jak nas zabezpieczyć

Ale nie będę reklamował przypadkowych, przypałowych rzeczy

Nie ścigam się ze światem o pieniądze i sukcesy

Dzisiaj tylko do domu mi się spieszy

Kiedy wypłynąłem na salony z moją bandą

Wszyscy tam myśleli, że im wyjebało szambo

Zawistne lamusy siedzą w pożyczonych Lambo

Słucham jednym uchem co pierdolą tak jak van Gogh

Czuję się jak Slumdog, milioner z ulicy

Nie wiem czym jest art-hop, nie ma definicji

Braci się nie tra-, stop, nie łap się brzytwy

Bo jedyny twój brat to, ten biologiczny

Życie tak mnie wbiło w ziemię, że prawie zostałem słupem

A nagle świecę na niebie, wszyscy mówią "ale super"

Nie lubię lamusów, co próbują lizać dupę

A moją łyżką do butów opierdoliliby zupę

Miałem kiedyś w chuj wyrzutów, czułem się jak krupier

A w kasynie moich uczuć i tak pozostałem z długiem

Nie myślę, że jestem wyjątkowy i w ogóle

Zawsze kiedy tak pomyślę życie mnie weryfikuje

Byłem już idolem, byłem Bogiem, byłem królem

Ale kiedy byłem sobą, jednak najlepiej się czułem

Choć przez połowę życia miałem lęk i paranoję

Zamknięty w sobie, jakbym tam studiował anatomię

Ambicje zasłaniają to, czego się ciągle boję

Już teraz wiecie, czemu są ogromne jak sekwoje

Kiedy wypłynąłem na salony z moją bandą

Wszyscy tam myśleli, że im wyjebało szambo

Zawistne lamusy siedzą w pożyczonych Lambo

Słucham jednym uchem co pierdolą tak jak van Gogh

Czuję się jak Slumdog, milioner z ulicy

Nie wiem czym jest art-hop, nie ma definicji

Braci się nie tra-, stop, nie łap się brzytwy

Bo jedyny twój brat to, ten biologiczny

Ci co najbardziej gardzą, byli mi bliscy

Dla nich jestem jak Pop Smoke, nie wrócę nigdy

Przespałem parę szans, bo spał u mnie kryzys

Na wieki chciałem zasnąć, jak mumie z Gizy

Żeby mnie barber zaciął, na środku szyi

Mówili, że zapłacą, ludzie to świry

Bo myślą, że tu z kasą parkują tiry

A ja ich w chuju mam co, by nie mówili