Med Cezir

Şair olmak isteyen bir gezgin

Yaşama hevesi kalmamış bir bezgin

Bezirganın önde gideni zengin

Rengi kalmamış ki kiminin engin

Denizde lodosa yakalanan bir gemicinin

Yaşamı hep çetin, metanetin de sınırı var beyim

Kimisinin mutluluğu bir resim, kimisininki dört mevsim

Kelebeğin ömrüne bedel bir geleceğin

Getirecek hediyesi nedir ki? Bilemedim

Vay haline elekte elenenin

Hayata ağlamaklı başlayan bu insanoğlu gördü geleceği

Bir dilim ekmeğin sonunda bedelinin de alınacak olması gibi

Düşünenin, düşenin de dostu olmamış ki batanın olsun

Müttefik de belli değil ittifak da, mutlak mücadele kazanmak, zafere koşmak

Yenilince ağlamak, yenmek için hile yapmak

Her sonuçta pay kapmak dünya kuralı olmuş

Taştan bozma kalplerse hep kanla dolmuş

Kanadımı kırdılar uçamadım anne

Savaşa soktular koşturdum

Kalbini açamayan herkesin aklına

Eğriyi doğruyu ben soktum

Sonbaharda dökülen yapraktım

İlkbaharda geri geldim ben

Aileme dostuma selamlar olsun

Gökkuşağındaki bir rengim ben

Kanadımı kırdılar uçamadım anne

Savaşa soktular koşturdum

Kalbini açamayan herkesin aklına

Eğriyi doğruyu ben soktum

Sonbaharda dökülen yapraktım

İlkbaharda geri geldim ben

Aileme dostuma selamlar olsun

Yağmur sonrası güneşim ben

Zamanda yolculuk beyinde meşgul edebilir

Fakat objektif olmaz

Zararı yoktur yararı olmadığı gibi

Benliğinde kaybedilen her şey

Benliğinde kaybedilen her şey

Hesap masasında olabilir yalnızken

Utanma aç kalbini, gir topluma

Göster haydi kendini ve "Buradayım" de!

Savaşı kaybetme, yürüme geriye dönme

Bak ve ileriye ilerle

Hisset deliğe düşme, dönme deliye

Karaya boyanan adamın boynuna ilmeği de geçiren cellata

Bi' çare lanet, hayalet olana dek

Beklemek mi gerek acep?

Çarkı dönmemiş ki feleğin gözünün yaşına baksın

Gözümün yaşını alsın

Kanımı canımı alsın ancak canımı yakmasın

Azap çeken gönüllere, kül olan tüm kalplere yağmur yağsın

Kalp dağlayan tüm eller kalpleriyle dağlansın

Kalp karalayanlar yansın

Kanadımı kırdılar uçamadım anne

Savaşa soktular koşturdum

Kalbini açamayan herkesin aklına

Eğriyi doğruyu ben soktum

Sonbaharda dökülen yapraktım

İlkbaharda geri geldim ben

Aileme dostuma selamlar olsun

Gökkuşağındaki bir rengim ben

Kanadımı kırdılar uçamadım anne

Savaşa soktular koşturdum

Kalbini açamayan herkesin aklına

Eğriyi doğruyu ben soktum

Sonbaharda dökülen yapraktım

İlkbaharda geri geldim ben

Aileme dostuma selamlar olsun

Yağmur sonrası güneşim ben

Koşturmak boş durmaktan iyidir

Boş durmak boş koşmaktan yararlı

Hoş tutmak gönlü yaş tutmaktan çok zormuş

Yaşlanmak her dökülen yaprağın arkasından ağlamak gibidir

Hayat denen hele emeklilik seçim değildir

Kadere bağlıdır yazgıdır

Hayat ince bir çizgi, narin bir çalgıdır

Yüzlerce yıl emek veren insanın

Hasat zamanı ölü tohumlara mıdır?

Her güne yeni umutlarla açılan gözler

Yalanlarla ağlatılan gözler

Dolanlarla aldat��lan gözler

Bir güzel sözle güler

Akıtılan her damla ter yok oluşu engeller

Negatif değillerse art niyetli değillerse

Eğer bu böyle devam eder

Dilediğim her şey olmuyor

Çabalar bazen çok nafile

Nargilenin dumanına benzer hayallerim

Sadece beni zehirler ve uçup gider

Kafileler gibidir insanlar

Bazen seni seyreder giderler

Herkes kendine paha biçmiş

Ben de karşılıksız bir çek

Emeklerim dostluktan yana

Ama olmuyor

Anneme sordum niçin böyle?

Ama baktım o da ağlıyor

Kanadımı kırdılar uçamadım anne

Savaşa soktular koşturdum

Kalbini açamayan herkesin aklına

Eğriyi doğruyu ben soktum

Sonbaharda dökülen yapraktım

İlkbaharda geri geldim ben

Aileme dostuma selamlar olsun

Gökkuşağındaki bir rengim ben

Kanadımı kırdılar uçamadım anne

Savaşa soktular koşturdum

Kalbini açamayan herkesin aklına

Eğriyi doğruyu ben soktum

Sonbaharda dökülen yapraktım

İlkbaharda geri geldim ben

Aileme dostuma selamlar olsun

Yağmur sonrası güneşim ben

Kanadımı kırdılar uçamadım anne

Savaşa soktular koşturdum

Kalbini açamayan herkesin aklına

Eğriyi doğruyu ben soktum

Sonbaharda dökülen yapraktım

İlkbaharda geri geldim ben

Aileme dostuma selamlar olsun

Gökkuşağındaki bir rengim ben

Kanadımı kırdılar uçamadım anne

Savaşa soktular koşturdum

Kalbini açamayan herkesin aklına

Eğriyi doğruyu ben soktum

Sonbaharda dökülen yapraktım

İlkbaharda geri geldim ben

Aileme dostuma selamlar