Nie wierz nigdy kobiecie (Live at Carnegie Hall)

Człowiek ten miał niepewny dość wzrok

Prosił o żar, wpatrzony gdzieś w mrok

Wciągnął dym, i nim skryła go noc, tak powiedział:

refrain:

"Nie wierz nigdy kobiecie, dobrą radę ci dam

Nic gorszego na świecie nie przytrafia się nam

Nie wierz nigdy kobiecie, nie ustępuj na krok

bo przepadłeś z kretesem nim zrozumiesz swój błąd

ledwo nim dobrze pojmiesz swój błąd, już po tobie..."

Dookoła miasto całe właśnie kładło się spać

tyle z tego zrozumiałem, że coś z nim jest nie tak

Ulice dwie był dalej mój blok

Chciałem już spać, lecz opornie to szło

było coś, co sprawiało że głos wciąż słyszałem:

refrain

Światła wtedy było mało, i pewności mi brak

czy w dzienniku dziś widziałem jego, czy inną twarz