Jak mam żyć?

Gaśnie światło wszyscy wyszli

Zostaję ja i natłok myśli

Na zegarku parę minut po pierwszej

Jak znudzi mi się rap znowu będę pisał wiersze

Co mnie moda piszę o tym co dotyka

Moi ludzie po rozwodach moi ludzie po odwykach

Krótka droga z porodówki do kostnicy

Przyszedłem na świat nagi i odejdę z niczym

Wszyscy dookoła chcą wypchać portfele

A ja gdzie nie spojrzę widzę marność jak Kohelet

Składam się z rozbitych części jak witraż

Prędzej się skaleczysz niż ze mną wygrasz

Psycholog mi mówił nie jesteś sam na świecie

A że kosztował dwie paki to co miał powiedzieć

Nikt nie ma gotowej odpowiedzi

Gdy umiera nadzieja rodzą się poeci

Nie mów mi jak mam żyć

Bo ja dobrze wiem jak i co

I nie pomoże mi już nikt

Jak nie pomogę sam sobie sobie sam sobie sobie

Nie mów mi jak mam żyć

Bo ja dobrze wiem jak i co

I nie pomoże mi już nikt

Jak nie pomogę sam sobie sobie sam sobie sobie

Znów utwierdzam w przekonaniu się że mało co jest pewne

Brat już nie jest bratem chociaż wydziargane BSNT wiesz

Nic poza tym nic drogi takie kręte

Ktoś przynosi mamie kwiaty ktoś wynosi mamie rentę

Płynie czas nie wiem ile mi zostało lat

Kilku ludzi już odeszło ale ciągle żyją w nas

Wiele ran i potyczek ale nic nie stało się

Idę tam wiele dróg choć tak jeszcze mało wiem ja

Żyje w zgodzie z sobą przez to może sporo wskóram

No i pewnie przez te wersy chcą mi robić koło pióra

Jedni toną w wódzie drudzy toną w długach

Jedni wolą kupić furę drudzy ją wolą zajumać

Przydałaby się tu finezja i polot

Tu jak sam se nie weźmiesz to inni ci zabiorą wiesz

Jak porównać geniuszy i amatorkę

Jedni stwarzają pozory drudzy tworzą historię

Nie mów mi jak mam żyć

Bo ja dobrze wiem jak i co

I nie pomoże mi już nikt

Jak nie pomogę sam sobie sobie sam sobie sobie

Nie mów mi jak mam żyć

Bo ja dobrze wiem jak i co

I nie pomoże mi już nikt

Jak nie pomogę sam sobie sobie sam sobie sobie

Za pięć pierwsza nikt nie przyszedł przykre w kurwę

W szafce miałem jakieś prochy dziś nie usnę

Myślę chuj w te znajomości klnę jak dureń

A jak znudzi mi się rap to se znowu przedawkuję

Się nie zesraj masz tu powód pisz że beksa

Pół branży wciąż pierdoli o tym samym ty mnie skreślasz

Żyje w wymyślonym świecie i wiesz gdzieś mam

Co mówią o mnie śmiecie dopóki piszę chęć mam

Żyć co wieczór po jednej tabletce

A jak zapiję ją drinkiem świat wygląda najpiękniej

W hotelowym oknie palę szluga i się trzęsę

Wybieram do niej numer szybko zanim się rozkręcę

Albo zanim się rozsypię ale wiesz

W sumie się nie rozkręcę zanim nie posypiesz

I to jest błędne koło i to jest piękne ponoć

Jak patrzysz z boku ale mnie już trochę mięśnie bolą

Ty powiedz im niech nie pierdolą już