Girdap

Nakarat

Yak sigaranı geceye

Döndür o dumanı bırak

Bu şehir sana zindan olur

Girdap!

Defkhan (Verse)

Soğukta buz tutar nefes keser yeter mi sandın felsefen?

Sen terse gel de gör sıkarlar enseden

Dünya sakat bi dengede insan yutar bu metropoller

Hep umutla koştuk ama son dakkada yendi goller

Depresyona bi son ver, yaşadığın yeter bi ton dert

Nefes almazsan ölürsün dostum intikamı boşver

Varsın karanlık olsun güneş gözlüğünle poz ver

Çünkü kimse seni alkışlamaz öldüğünde son kez

Hadi Sar yine sahnenin en başına

Düştüm ateş vurur her yanıma

İnersem duman gibi gözlerine

Yaz beni aklının enkazına

Kuruduğu yerden yeşerir umut

Zehir olsa da hayat nefesini tut

Biliyosun bir gün hesap sorulur

Yaşadığın dünyanın bedeli budur!

Allame (Verse)

Sessiz ve sakin huzursuz bir akşam

Aynalar çatık kaşlı bakma yüzün ekşir

Hissedemem kalbimin muhteviyatı taştan

Bana sev deme o cümle kaldı kadim zamanlardan

Sakın Sanma kolay seçmek zoru

Sokaklar içenle, binalar içerleyenlerle dolu!

Mezarlar çiçekle, rızalar nefrete gömülür

İsimler illete, cisimler toprağa dönüşür

Kendinden nefret etmek için arama sebep

Ruhu var gibi yürüyen ceset

Hesap sormak için dost olur ömür

Meleklerle anlaşmanı git fesh et

Küçük hesaplara kaldı meselen

Şişelerde aradın ölüm huzur

Kötü düşüncelerin eder esir

Seni kapatır hapishanelere