Talagh

بشنو همسفر من

از اين قصهء تلخ راه دشوار

ای تو تك چراغ اين شب تار

اين كه گذشتن از كنار قصه ها نيست

اين كه یه تصوير از سقوط آدما نيست

ما بی تفاوت به تماشا ننشستيم

ما خود درديم اين نگاهی گذرا نيست

سفر چه تلخه در امتداد اندوه

حس كردن مرگ لحظهء ويرانی كوه

همپای هر بغض شكستن و چكيدن

از درد غربت بی صدا فرياد كشيدن

بشنو همسفر من

با هم رهسپار راه درديم

با هم لحظه ها را گريه كرديم

ما در صدای بی صدای گريه سوختيم

ما از عبور تلخ لحظه قصه ساختيم

از مخمل درد به تن عشق جامه دوختيم

تا عجز خود را با هم و بی هم شناختيم

تنهایی رفتيم به عجز خود رسيديم

با هم دوباره طعم تنهایی چشيديم

شايد در اين راه اگر با هم بمانيم

وقت رسيدن شعر خوشبختی بخوانيم