Dziki Włóczęga

Byłem dzikim włóczęgą przez tak wiele dni,

Przepuściłem pieniądze na whisky i gin.

Dzisiaj wracam do domu, pełen złota mam trzos,

I zapomnieć chcę wreszcie, jak podły był los.

Już nie wrócę na morze

Nigdy więcej, o nie!

Wreszcie koniec włóczęgi,

Na pewno to wiem!

Już nie wrócę na morze

Nigdy więcej, o nie!

Wreszcie koniec włóczęgi,

Na pewno to wiem!

I poszedłem do baru, gdzie bywałem nie raz,

Powiedziałem barmance, że forsy mi brak.

Poprosiłem o kredyt, powiedziała: "Idź precz!

Mogę mieć tu stu takich na skinienie co dzień."

Już nie wrócę na morze

Nigdy więcej, o nie!

Wreszcie koniec włóczęgi,

Na pewno to wiem!

Już nie wrócę na morze

Nigdy więcej, o nie!

Wreszcie koniec włóczęgi,

Na pewno to wiem!

Gdy błysnąłem dziesiątką, to skoczyła jak kot

I butelkę najlepszą przysunęła pod nos.

Powiedziała zalotnie: "Co chcesz, mogę Ci dać."

Ja jej na to: "Ty flądro, spadaj, znam inny bar."

Już nie wrócę na morze

Nigdy więcej, o nie!

Wreszcie koniec włóczęgi,

Na pewno to wiem!

Już nie wrócę na morze

Nigdy więcej, o nie!

Wreszcie koniec włóczęgi,

Na pewno to wiem!

Gdy stanąłem przed domem, przez otwarte drzwi

Zobaczyłem rodziców - czy przebaczą mi?

Matka pierwsza spostrzegła, jak w sieni wciąż tkwię,

Zobaczyłem ich radość i przyrzekłem, że:

Już nie wrócę na morze

Nigdy więcej, o nie!

Wreszcie koniec włóczęgi,

Na pewno to wiem!

Już nie wrócę na morze

Nigdy więcej, o nie!

Wreszcie koniec włóczęgi,

Na pewno to wiem!