Jolka, jolka pamiętasz

Jolka, Jolka

Pamiętasz lato ze snu

Gdy pisałaś: „tak mi źle

Urwij się choćby zaraz

Coś ze mną zrób

Nie zostawiaj tu samej, o nie"

Żebrząc wciąż o benzynę

Gnałem przez noc

Silnik rzęził ostatkiem sił

Aby być znowu w Tobie

Śmiać się i kląć

Wszystko było tak proste w te dni

Dziecko spało za ścianą

Czujne jak ptak

Niechaj Bóg wyprostuje mu sny

Powiedziałaś, że nigdy, że nigdy aż tak

Słodkie były, jak krew Twoje łzy

Emigrowałem z objęć Twych nad ranem

Dzień Mnie wyganiał, nocą znów wracałem

Dane nam było, słońca zaćmienie

Następne będzie, może za sto lat

Plażą szły zakonnice, a słońce w dół

Wciąż spadało nie mogąc spaść

Mąż tam w świecie za funtem, odkładał funt

Na Toyotę przepiękną, aż strach

Mąż Twój wielbił porządek i pełne szkło

Narzeczoną miał kiedyś, jak sen

Z autobusem Arabów zdradziła go

Nigdy nie był już sobą, o nie

Emigrowałem z objęć Twych nad ranem

Dzień mnie wyganiał, nocą znów wracałem

Dane nam było, słońca zaćmienie

Następne będzie, może za sto lat

W wielkiej żyliśmy wannie i rzadko tak

Wypełzaliśmy na suchy ląd

Czarodziejka gorzałka tańczyła w nas

Meta była o dwa kroki stąd

Nie wiem ciągle dlaczego zaczęło się tak

Czemu zgasło też nie wie nikt

Są wciąż różne koło Mnie, nie budzę się sam

Ale nic nie jest proste w te dni