To do wszystkich tych, którzy czuli się źle dziś

To do wszystkich tych, którzy czuli się źle dziś

Nie mamy pretensji, próbujemy przeżyć

Chodzimy uśmiechnięci, pomimo przeżyć

Niektórzy w grze życia wciąż żyją na zeszyt

Uczy się dzieci, jak zabijać dzieci

Uczy się pieszych, jak deptać po pieszych

Jesteśmy więksi, niż silniejsi mniejsi

I z hukiem runiemy się uczyć od mniejszych

To do wszystkich tych, którzy czuli się źle dziś

Wszystkich tych, którzy próbują przeżyć

Wszystkich ulic, wszystkich pieszych

Jesteśmy więksi, niż możemy znieść i

To do wszystkich tych, którzy czuli się źle dziś

Wszystkich tych, którzy próbują przeżyć

Wszystkich ulic, wszystkich pieszych

Jesteśmy więksi, niż możemy znieść i

Ludzie za oknem spadają z nieba

Czego Ci trzeba? Mi nic nie trzeba

Nogi się łamią wam przez wasze ego

A małe głodują jedząc okruszki chleba

Patrzę z góry tylko jak więcej mam w genach

Słucham Ciebie zawsze, więc gadaj na temat

Nie musimy bać się, wyjdźmy za schemat

Wyglądacie ładnie tylko na zdjęciach

Bawimy się w życie

Spijamy z pianką cały ten syf

Wiem, będzie mi łatwiej jak sypnę

Będzie mi łatwiej jak zniknę

Bawimy się w życie

Spijamy z pianką cały ten syf

Wiem, będzie mi łatwiej jak sypnę, a

Będzie mi łatwiej jak zniknę

To do wszystkich tych, którzy czuli się źle dziś

Wszystkich tych, którzy próbują przeżyć

Wszystkich ulic, wszystkich pieszych

Jesteśmy więksi, niż możemy znieść i

(Uuu-uuu)

(Uuu-uuu)

(Uuu-uuu)

(Uuu-uuu)

To dla wszystkich na skrajach balkonów

Porytych ziomów i wszystkich bandziorów

Dla wszystkich, co nie mają domów

Co wstają od stołów, piją po kryjomu

Tych, co machają do promów

Dla tych co chcą, ale nie mogą wrócić

Co chcą się wygadać, nie mają komu

Dajcie nam krzyczeć, to z siebie wyrzuć

Pa-ra-pa-ra-po

Pa-ra-pa-ra-po-oo

Pa-ra-pa-ra-po

Pa-ra-pa-ra-po-oo

Pa-ra-pa-ra-po

Pa-ra-pa-ra-po-oo

Para Pa-ra-pa-ra-popo

Pa-ra-pa-ra-po-oo

To dla wszystkich, którzy boją się, kurwa

Sufity w mieszkaniach, paryskie dywany

Leżymy na ziemi, pot ścieka nam z powiek, jak wilgoć ze ściany

Bez garści nadziei, bok zrywa paraliż

Pokrzepia mnie spokój dzielony na gram

Stówka, pusta lodówka, a w niej pusta głowa

Krawat i muszka, ostatnia kulka

To do wszystkich tych, którzy czuli się źle dziś

Wszystkich tych, którzy próbują przeżyć

Wszystkich ulic, wszystkich pieszych

Jesteśmy więksi, niż możemy znieść

Do wszystkich tych, którzy czuli się źle dziś

Wszystkich tych, którzy próbują przeżyć

Wszystkich ulic, wszystkich pieszych

Jesteśmy więksi, niż możemy znieść

To do wszystkich tych, którzy czuli się źle dziś (pa-ra-pa-ra-po-oo)

Wszystkich tych, którzy próbują przeżyć (pa-ra-pa-ra-po-oo)

Wszystkich ulic, wszystkich pieszych (pa-ra-pa-ra-po-oo)

Jesteśmy więksi, niż możemy znieść (pa-ra-pa-ra-po-oo)

To do wszystkich tych, którzy czuli się źle dziś (pa-ra-pa-ra-po-oo)

Wszystkich tych, którzy próbują przeżyć (pa-ra-pa-ra-po-oo)

Wszystkich ulic, wszystkich pieszych (pa-ra-pa-ra-po-oo)

Jesteśmy więksi, niż możemy znieść i...