Żniwna dziewczyna

Marzyła mi się ta dziewczyna

Jak się po pracy marzy święto

Nade mną błękit się rozpinał

Pachniało wrzosem i pachniało miętą

Przybiegła do mnie, roześmiana

Po niesprzątniętych z pola kłosach

Przybiegła lekka i zdyszana

I całkiem bosa, i zupełnie bosa

Szukali jej w brygadzie żniwnej

Wszyscy działacze, wszyscy żeńce

A ona miała oczy piwne

I burzę włosów, i nic więcej

Mierzwił się łan jak morska fala

Gdy południowy wiatr się zrywał

Okrzyki żeńców cichły z dala

I były żniwa, były piękne żniwa!

Odeszła sobie ta dziewczyna

Odeszła w dal przez łan niezżęty

Nade mną błękit się rozpinał

Pachniało wrzosem i pachniało miętą

Zniknęła mi na pola skraju

W chabrach, kąkolach i lwich paszczach

Cóż, takie rzeczy się zdarzają

Przy żniwach zwłaszcza... Ach, przy żniwach zwłaszcza

Bardzo cieszyli się w brygadzie

Wszyscy działacze, wszyscy żeńce

A ona miała włos w nieładzie

I trochę wspomnień, i nic więcej

Ja także będę ją wspominał

Aż do tej chwili, gdy bez słowa

Wśród zboża zjawi się dziewczyna

Zupełnie bosa i zupełnie nowa

Zupełnie bosa

I zupełnie nowa - bossa nova!