Söknuður

Mér finnst ég varla heill, né hálfur maður,

Og heldur ósjálfbjarga, því er verr.

Ef þú værir hjá mér, vildi ég glaður

Verða betri en ég er.

Eitt sinn verða allir menn að deyja

Eftir bjartan daginn kemur nótt.

Ég harma það, en samt ég verð að segja

Að sumarið líður allt of fljótt.

Við gætum sungið, gengið um,

Gleymt okkur hjá blómunum,

Er rökkvar, ráðið stjörnumál,

Gengið saman hönd í hönd,

Hæglát farið niðrað strönd.

Fundið stað,

Sameinað

Beggja sál.

Horfið er nú sumarið og sólin

í sálu minni hefur gríma völd.

Í æsku léttu ís og myrkur jólin,

Nú einn ég sit um vetrarkvöld.

Því eitt sinn verða allir menn að deyja.

Eftir bjartan daginn kemur nótt.

Ég harma það, en samt ég verð að segja,

Að sumarið líður allt of fljótt.

Ég gái út um gluggann minn.

Hvort gangir þú um hliðið inn.

Mér alltaf sýnist ég sjái þig.

Ég rýni út um rifurnar,

ég reyndar sé þig alls staðar,

þá napurt er.

Það næðir hér

Og nístir mig.